Yazar:
Anton Çehov
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 47 dk.
Sayfa Sayısı:
98
Basım Tarihi:
Kasım 2010
İlk Yayın Tarihi:
Kasım 1967
Yayınevi:
Nick Hern Books
ISBN:
9781848420687
Ülke:
Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·98 syf.·
2020 32. kitabı
Karakterlerin gerçekçiliği ve alt metni bakımından çok iyi bir oyun.
Kırsal kesimde öğütülen İvanov karakterinin savaşını işliyor.
Çatışmaları, olay örgüsü, karakter alt metinleri ile gerçekçi tiyatronun önemli eserlerinden.
Tam Stanislavski tarzında oyun.
Özellikle alt metin inceleme açısından pratik yapmak ve kendini geliştirmek isteyenler bu eseri bir an önce okumalılar.
Bu aralar tiyatro kitapları okuyorum romanlara oranla olaylar daha iyi okuyucuya sunuluyor ve okuyucu da olayları daha iyi kavrıyor.
İvanov birçok edebiyatçı tarafından Rusya’nın Hamlet’i olarak görülür. Kitapta toprak beyleri yani kontlar sürekli para kaybı yaşamakta bu durumu anlayabilmemiz için yani neden para kaybettiklerini anlaya bilmemiz için dönemin sosyo politik durumunu bilmemiz öğrenmemiz lazım. O dönemlerde Bürokrasi yükselip feodalizm yani toprağa dayalı ekonomi de çöküş yaşanmaktaydı. Bu durum Dünyadaki her ülkede aynı anda yaşanmadı ama Rusya bu durumu erken yaşadı. Kitapta da bürokrasi ile kontlar arasındaki arkadaşlık ve nefretin harmanını görüyoruz. Kitap her açıdan hem dönemin çıkmazlarını hem de sınıflar arasındaki durumu okuyucuya sunuyor.
10/10
2017 50. kitabı
Hayatı anlamak mı, zor yoksa anlayamamak mı? Söyleyin, değerli okurlar? Sizce hangi çıkarım daha zor?
Genelde ağır koşullar karşısında mağlup olduğumda kendime bu soruyu sorarım. Ve vardığım sonuç, yaşamı anlamamak daha kolay bir kabulleniş gibi, gelir şahsıma. Çünkü yaşamı anlamlandırdığım zaman hele ki, koşulları iyileştirebilmek adına gücümün üzerinde bir efor sarf etmem gerekiyorsa ve başarılı olamıyorsam, kahrolurum.
Eserin kahramanı İvanov'da bir zamanlar ateşli ve inançlı bir insandır. Acılar karşısında ağlayan, kötülükler karşısında başkaldıran hassas bir kalbe sahiptir. İnançları uğruna çalışır ve çabalar. Ta ki umutsuzluğun girdabında savruluncaya dek!...
Yaşamında aldığı darbeler, yaşama karşı olan saf ve temiz inancını yaralar ve zaman içinde rüzgârda savrulan bir yaprak misâli oradan oraya savrulmasına vesile olur. İnançsız ve duygusuz... Kendisi de, davranışlarına bir anlam veremez. " Ben şerefli bir adam mıyım, yoksa bir alçak mı? " der. Ve yaşamın acımasızlığını " İşte, kendisiyle savaştığım hayat nasıl acımadan öç alıyor benden! " cümleleriyle ifade eder.
Zavallı insanoğlu... Hepimiz incinmişizdir, bir yerimizden...
Belki İvanov'da incindi. İncindiği için hayata küstü. Belki onun da sevgiye, merhamete ve affedilmeye ihtiyacı vardı.
Hepimizin olduğu gibi...
Not: ( Etkinlik kapsamında yeni bir yazarla tanışmama vesile olduğunuz için, teşekkürler Hakan Bey. Sağ olunuz ve var olunuz... )
Merhaba arkadaşlar. Hepimize mutlu sabahlar. Uzun yıllar sonra oldukça doyurucu olacağını düşündüğüm Anton Çehov serisine bitirmek üzereyiz. Yaklaşık 10 kitabını bu süreçte okuyoruz ve okuyacağız. Bunun dışında onun öykülerinin seri olarak basımları var. Bunların Cem - İletişim ve Yordam Yayınları üzerinden yapılmış setlerinin de dağıtıma hazır olduğunun müjdesini vermek istiyorum. Ne zaman isterseniz o zaman mail adresinizi de eklemeyi unutmadan talep edebilirsiniz. Çekinmeden, istediğiniz hangi eserler varsa bunları rahatça liste haline getirip isteyebilirsiniz. Elimizde varsa seve seve göndeririz.
İvanov, benim sürekli daha önce okuduğumu düşünerek ilerlediğim bir Çehov hikayesi. Sanırım onun kalemine karşı bir bağışıklık kazanınca hikayeler de yakın geliyor artık diyebilirim. İvanov’un aynı zamanda sahnelenen ilk oyun olduğunu belirtelim ve elimizdeki baskı Ocak 1967 baskısı onu da belirtelim. Nostalji severler için. Bu oyun -aslında bir hikaye demek daha doğru olur- özellikle topluma ve Rus aydını denilenlere bir isyan niteliğinde yazıldığı için benim gibi düşünenler için tadından yenmez bir eser olarak karşımıza çıkıyor.
İvanov karakteri aslında bu hayatın kendisi. Nasıl? Kendisi okumuş ve aydın bir kişi. Burada pek çok insandan ayrılıyor tabi. Ancak yaşadığı ülkenin rejimine karşı sürekli olarak bir itiraz halinde. Düşündüklerini yazan ve tutuklanan birisi. Daha sonra -asıl önemli nokta- hiçbir şey değişmiyor, boş yere çabalıyorum düşüncesi kendisine hakim oluyor. İnandığı hiçbir değerin değeri kalmadığını, inandıklarının değersiz olduğunu düşünmeye başlıyor. Burası benim için kitabın o kısma kadar en önemli noktasıydı, o kısımdan sonrası da bundan daha önemli olmadı. Arkadaşlar hepimizin vazgeçtiği bir şeyler vardır değil mi? Yok diyen çıkacağını sanmıyorum.
Karakterimiz dinine düşkün ve inançlı biri ve bunun uğruna çalışıp, çabalıyor. Acılar ve kötülükler karşısında tepkisini gösteren biri. Ama bir gün umutsuzluk onu çevreleyinceye kadar.. bu umutsuzluk onu inançlı biri olmaktan da vazgeçtirme yolunda.. okurken karakterin ruh halini hissediyorsunuz çehov’un beğendiğim eserlerinden biri oldu..
Puan vermedi·115 syf.·
2020 58. kitabı
Çehov'un Silahı..
Çehov kuralının işlediği bir eser daha. Nedir Çehov kuralı? Sahnede silah göründüyse kesinlikle patlamalı.
"Eğer ilk perdede duvarda asılı bir silah varsa, o silah ikinci veya üçüncü perdede mutlaka patlar."
1860-1904 arasında yaşamış Rus oyun ve kısa öykü yazarı Anton Pavloviç Çehov tarafından yazılmış 4 perdelik bir dram.
oyunda, tplumsal yaşantının dışında kalmış ve bunalıma sürüklenmiş, oldukları yerde 'dönüp duran' aydınlar, küçük burjuvalar... İnsanın kendine acımasının, kendi dertlerine gömülmesinin onu yalnızlığa ve yok oluşa sürüklemesi anlatılıyor.
Çehov'un bütün oyunlarında bulunan bu ortak temalardan 'kendine acıma' ve 'kendi yok oluşunu hazırlama' temaları ön plana çıkıyor.
''Günümüz insanı belki de Çehov'un Moskovalı Hamlet'im dediği Ivanov'undan ve diğer karakterlerinden daha da fazla üzüntüyle kuşatılmış durumda, daha güçsüz. Oysa "üzüntü insanı zeki kılmaz. Üzülünce hapı yutmuşsunuz demektir. İşte bu yüzdendir ki, iktidarlar yönetenlerin üzüntülerine ihtiyaç duyarlar."
Okunmaya değer güzel bir dram oyunu.
Puan vermedi·115 syf.·
2025 5081. kitabı
İvanov İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Hayatı anlamak mı, zor yoksa anlayamamak mı? Söyleyin, değerli okurlar? Sizce hangi çıkarım daha zor? Genelde ağır koşullar karşısında mağlup olduğumda kendime bu soruyu sorarım. Ve vardığım sonuç, yaşamı anlamamak daha kolay bir kabulleniş gibi, gelir şahsıma. Çünkü yaşamı anlamlandırdığım zaman hele ki, koşulları iyileştirebilmek adına gücümün üzerinde bir efor sarf etmem gerekiyorsa ve başarılı olamıyorsam, kahrolurum. Eserin kahramanı İvanov'da bir zamanlar ateşli ve inançlı bir insandır. Acılar karşısında ağlayan, kötülükler karşısında başkaldıran hassas bir kalbe sahiptir. İnançları uğruna çalışır ve çabalar. Ta ki umutsuzluğun girdabında savruluncaya dek!... Yaşamında aldığı darbeler, yaşama karşı olan saf ve temiz inancını yaralar ve zaman içinde rüzgârda savrulan bir yaprak misâli oradan oraya savrulmasına vesile olur. İnançsız ve duygusuz... Kendisi de, davranışlarına bir anlam veremez. " Ben şerefli bir adam mıyım, yoksa bir alçak mı? " der. Ve yaşamın acımasızlığını " İşte, kendisiyle savaştığım hayat nasıl acımadan öç alıyor benden! " cümleleriyle ifade eder. Zavallı insanoğlu... Hepimiz incinmişizdir, bir yerimizden... Belki İvanov'da incindi. İncindiği için hayata küstü. Belki onun da sevgiye, merhamete ve affedilmeye ihtiyacı vardı. Hepimizin olduğu gibi...
"Mən bir şərəfli insanam yoxsa bir ruh xəstəsi?" dedi İvanov.
Əsərin baş qəhrəmanı İvanov və onun qaranlıq,tənha və normal olmayan davranışlarıdır. Belə ki, evləndiyi qadın Annanın ölüm ayağında olduğunu bilməsinə rəğmən, o öz düşüncələrində boğulur və hər şey ona absurd gəlirdi. Həkim Lvov onu hər gördüyündə daha çox nifrət edər və belə bir insanın yer üzündə belə yaşamağını mənasız görərdi. Uzun sürən və acı dolu həyat keçirmiş Anna Petrovnanın ölümündən sonra isə Saşa ilə nişanlanar. Bu da Saşanın təhkidləri sayəsində baş vermiş hadisə olur. İvanov əlindən gələni etsə də, kimsəni sevə bilməyəcəyindən əmindir. O sadecə öz düşüncələri ilə birlikdə, baş-başa qalmaq istəyir. Toy günü Saşanın evinə gedən İvanov artıq hər şeyi etiraf edəcəyini və bütün olanlardan yorulduğunu demək istədiyini bildirəcək idi. Daha çox spoylər vermək istəmədiyim üçün məncə bu qədər yetərlidir.
Yazar Hakkında
Anton ÇehovYazar · 155 kitap
Anton Pavloviç Çehov (29 Ocak 1860, Taganrog Rusya - 15 Temmuz 1904, Badenweiler, Almanya), Rus tiyatro yazarı ve modern kısa öykülerin kurucularındandır.
Rusya'nın güneyinde Azak Denizi kıyılarındaki Taganrog'da bakkal bir babanın oğlu olarak Dünya'ya geldi. Dört çocuklu bir ailenin ortanca çocuğudur. Babası, ticaretten çok dini konulara eğilimleri olan sert ve otoriter bir adamdı. Babasının baskısıyla kilise korosunda ilahi söyleyen Çehov, ticarette başarı sağlayamayan babasının yerine dükkân işleriyle de ilgilendiğinden lise eğitimi uzadıkça uzadı.
Çehov, bir süre Yunanlı çocukların devam ettiği yerel bir okulda okudu. Daha sonra on yıl boyunca lisede Yunan ve Latin klasikleriyle temel bir eğitim gördü. Düş gücüne fazlasıyla olanak tanıyan bu eğitim Çehov'un yaşamı boyunca klasiklerden hoşnut olamamasına yol açacaktı. "Edebiyat Öğretmeni" adlı hikâyesi üniversite yıllarına aittir.
1876'da babasının iflas etmesi üzerine ailesi Moskova'ya göçtüğünde, kendisi bir ağabeyi ile birlikte Tagangrog'da kalarak liseye devam etti. Üç yıl boyunca, henüz çok genç olmasına karşın kendi hayatını kendi kazandı. Zor koşullar altında geçen çocukluk yılları, hikâyelerinde çocuklara geniş yer vermesine ve hep hüzünlü, incinmiş çocukları anlatmasına neden oldu.
1879'da liseyi bitirdi ve Moskova'ya giderek tıp fakültesine girdi; 1884'te doktor oldu. Tıp öğrenimi sırasında ailenin geçimine katkıda bulunmak için çeşitli dergilerde yazılar yazdı. Bu dönemde yazdığı yazılarını "Melbourne'ün Masalları" adlı kitapta toplayarak üniversiteyi bitirdiği yıl ilk kitabını yayınladı.
Çehov, üniversiteyi bitirir bitirmez hekimliğe başladı. "Cerrahlık", "Cansız Ceset", "Kaçak" adlı hikâyelerini bu dönemde yazdı. Hekimlik çok vaktini aldığından yazmasına engel olmaya başlayınca hekimlikten vazgeçip yazarlığa yöneldi. Yazarlığına hekimliğinin izleri görülür. Pek çok kimse onun Çarlık Rusyası'nı anlatışını, bir doktorun hastalığı teşhis edişine benzetir.
1887'de "Alacakaranlıkta" adlı öykü kitabıyla Rus Akademisi tarafından verilen Puşkin ödülü nü kazandı. Aynı yıl ilk büyük tiyatro oyunu "İvanov", Moskova'daki Korsch Tiyatrosunda sergilendi.
Ünlü öyküsü "6. Koğuş" 1892'da yayınlandı. Aynı yıl kolera salgını olan bölgelerde doktor olarak aktif rol oynadı. Merkez Rusya'da bir Melikhov adını verdiği bir malikane satın alarak taşındı ve yaşamında "Melihova dönemi" denilen yeni bir dönem başladı. Bu dönemde yaratıcılığının zirvesine ulaştı. Sürekli kendisini ziyaret gelen dostlarını malikanede ağırladı.
1894 yılının bir bölümünü yurtdışında geçirdi. Bu arada vereme yakalandı, tedavi için Kırım'a geçti.
1895'te "Martı" oyununun ilk versiyonunu yazdı. "Sakhalin Adası"nı yayınladı. Tolstoy ile tanıştı. Oyunun St. Petersburg'daki ilk gösterimi başarısızlıkla sonuçlandı.
1897'de Köylüler adlı uzun öyküsünü yayınlattı. 1898'de Sanat tiyatrosunu Stanslavski ile birlikte kuran Nemiroviç-Dantçenko Martı'yı sahnelemek için Çehov'dan izin istedi, bu arada Çehov, ilerde evleneceği aktris Olga Knipper'le tanıştı. Martı oyunu büyük başarı elde etti. Çehov'un babası öldü.
1899'da Vanya Dayı'nın ilk gösterimi yapıldı, Toplu Yapıtlarının ilk cildi yayımlandı.
1901'de Üç Kızkardeş sahnelendi; Çehov, Kafkasya seyahatinden sonra bir ev yaptırdığı Yalta'ya döndü ve Olga Knipper ile evlendi.
1904'te "Vişne Bahçesi" Moskova'da sahnelendi. Sağlığı bozulan Çehov, eşi ile birlikte Almanya'ya gitti ve Badenwiller'da öldü.
Çehov'un bütün yapıtları ölümünden 40 yıl sonra 20 cilt halinde yayımlandı. Bu yayının 8. cildinde Çehov'un sayısı birkaç bine ulaşan mektupları yer alır.
Çehov'un tiyatro sevgisi çocukluk yaşlarında izleyici olarak başladı. Vodvil olarak adlandırdığı birer perdelik oyunlarıyla, dörder perdelik oyunlarından ilk ikisi olan İvanov ve Orman Cini'ni 1887-1890 yıllarında yazdı. En ünlü eseri [Çalıkuşu] idi.
Vodvilleri taşra tiyatrosunda büyük başarı kazandı. Bir Moskova tiyatrosunda sahnelenen İvanov da çok büyük başarı sağladı. Orman Cini'nin aynı başarıyı sağlamaması üzerine Çehov oyun yazmaya uzun süre ara verdi. Martı'yla yeniden oyun yazmaya başlaması ikinci başarısızlığı beraberinde getirdi. Bunun üzerine Çehov tiyatroyla ilgisini kesmeye karar verdi. Bir mektubunda şöyle diyordu: "700 yıl yaşasam bir piyes yazmam. Nesine isterseniz bahse girerim." Bunları yazarken tiyatro sevgisini hesaba katmamıştır. Bu sırada Vanya Dayı büyük övgülere layık görülüyordu. Martı'nın ikinci sahnelenişinde kazandığı büyük başarı da Üç Kız Kardeş ve Vişne Bahçesi'ni yazmasını sağladı
