Tuğrul Yılmaz
@Doorr
İnsan kalbinde ne taşıyorsa, dünyaya bakınca onu görür.
Reklam
Keskin gamzelerin müşk ũ bu kokmaz
Yâr ala gözlerin hışm ile bakmaz
Cemâlin gôrene cennet gerekmez
Güneş midir doğdun yüzünlen sunam
Sabahtan cemalin seyran eyledim
Gönüller perişan elinden sunam
Nice bekliyeyim gurbet illerde
Hiç bilir yok mudur halimden sunam
İpekler giyinip zünnar bağlanmaz
Eser seher yeli teli ırganmaz
Sen gidelden deli gönül eğlenmez
Bir bergüzar versen telinden sunam
Sen seher yelisin gider gelmezsin
Gelirsen de bana bâki kalmazsın
Seni uçuranlar murad almasın
Seni kim uçurdu gölünden sunam
Pir Sultan Abdal der cemâlin güzel
Aradım bulmadım bir haber yazar
Şimdi senin ismin cenneti gezer
Kalma bizim için yolundan sunam
Gel güzelim kaçma bizden
Yad değil bülbülũz biz
Biz hâl ehli kardaşlarız
Erkân içinde yoluz biz
Söyleşelim hâlden hâle
Dilleşelim dilden dile
Biz gezeriz elden ele
Taze açılmış gülüz biz
Pir Sultan'ım ne ağlarsin
Gözünden kan yaş çağlarsın
Sen bizden ateş mi umarsın
Yanmış kor olmuş külüz biz
Birlik makamında bir güzel gördüm
Leblerinin şekeri var kandi var
Aşıkı çok imiş aradım sordum
Nice bencileyin derdmendi var
Cemâli geliyor hayalde düşte
Canım âsumanda kandilde arşta
Uzakta yakında yeminde pişte
Her nereye baksam Ali'm kendi var
Gah bahçeye girer gülden görünür
Gâh mâna söyleşir dilden görünür
Gâh gõnül evinde mihman görünür
Aşıkına türlā türlü fendi var
Şükür olsun bu sevdaya ulaştım
Muhabbet bağını gezdim dolaştım
On iki Îmâm'ın cemine düştüm
Şimdi boynumuzda aşk kemendi var
Pir Sultan'ım sever böyle dilberi
Bu cũmle cihanın yektâ gevheri
Kahrın latfun çeker isen gel beri .
Sevdiğimin nerde bir menendi var
Reklam