Doruk
@Dor_k
228 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
Sait Faik Abasıyanık’ın “Son Kuşlar” kitabındaki hikayeler ekseriyetle Adalar’a, balıkçılara, işinin ehli fakir insanlara, ölümü bekleyen yaşlı insanlara, şuh kadınlara ve zavallı çocuklara dairdir. Bu hikayelerde bulunacak şey hayata karşı rint bir tavır, mükemmel bir insan sevgisi, biraz tuz ve biraz denizdir.
İçerisinde tam on dokuz adet hikaye bulunan kitabın ilk öyküsü “Son Kuşlar”, kitaba adını veren hikayedir
Reklam
Başlangıçta insanların tanrılarından başka kralları, dine dayanan yönetimden başka yönetimleri yoktu. İnsanın benzerini kendine efendi diye kabul edebilmesi ve bunun yararlı olacağı umuduna kapılabilmesi için düşünce ve duygularında uzun bir değişiklik olması gerekir.
İşte tam burada, devletin varlığının meşruluğunu açıklamak için herşeyin bir anlaşmaya dayandığını öne süren toplumsal sözleşmeciler devreye giriyor. (Hobbes, Rousseau, Locke )
Rousseau'ya göre doğa durumunda bütün insanlar eşitti, doğal eşitsizliklerin önemi yoktu. (Burada "güç" eşitsizlik yaratmaz mi diye sorulabilir; güç eşitsizlik yaratır ama hak yaratmaz.) Toplum halinde yaşamaya geçince eşitsizliklerin artmasıyla insanlar, daha üstün bir güce, "genel irade"nin ortaya koyduğu kurallarla toplumu idare etme yetkisini veriyor.
Rousseau, kitabına bu ismi vermesiyle aynı zamanda isim babası olarak da anılıyor. Okumayanlar için bile çok tanıdık bir sözle başlıyor kitap, "İnsan özgür doğar, oysa heryerde zincire vurulmuştur."
Peki kitapta nelerden bahsediyor ; üniversite boyunca sürekli duyduğum "genel irade"sinden (HAY serisi baskısında bunu "genel istem" olarak kullanmış.), yönetim biçimlerinden, yönetim şekillerinin devletlere hangi koşullarda uygunluğundan, siyaset ve dinin içiçe geçmişliğinden hatta şaşıracaksınız hangi iklim koşullarında hangi yönetim biçiminin daha uygun olduğunu bile yorumluyor. Ve hiçbir konuyu üstünkörü bırakmadan incelikle irdeliyor bu kitapta.
Rousseau'nun çağdaş demokrasinin öncüsü olduğunu kabul ederek, siyaset felsefesine ilgi duyan herkesin okumasını öneririm
Olgunlaşmamış sevgi. Seni, sana ihtiyacım olduğu için seviyorum, olgun sevgi. Seni sevdiğim için sana ihtiyacım var. Erich Fromm, sevmeye doğumdan,
çocukluktan, aile hayatına ve sosyal yaşama, evlileğe dek başka açılardan yaklaşıyor. İçinde bulunduğumuz toplumun, sosyolojik ve ekonomik olarak bizi sürüklediği sevme sanrıları ve içine düştüğümüz boşlukların nedenlerine dair oldukça sorgulamaya iten, düşündürücü bir eser. Keyifli okumalar, sevgiyle kalın. Aşk gibi sonsuz umutlar ve
beklentilerle başlayan ve hiç şaşmadan yıkılan bir başka faaliyet ya da yatırım bulmak çok güçtür
