İnsanlara yaptığım iyilikleri uç uca eklesem buradan köye yol olur, ama saymıyorum, kimsenin yüzüne vurmuyorum. Ama işte vuracaksın belki de, sana şunu şunu şunu yaptım diyeceksin. O zaman senden iyisi yok.
Acıyı çekerken çekiyorsun, anlatırken gözyaşların senden önce konuşuyor. Yıllar içinde alışıyorsun, her geçen gün daha çok alışıyorsun. Bir zaman sonra başkasının hikâyesi gibi anlatmaya başlıyorsun, sanki sen yaşamamışsın, sanki sen çekmemişsin gibi.