Tertemiz bir sayfayı kirli bir yaşamaya feda etmemeli bazı düşünceler ve seçimler veya kararlar....İz bırakmaya değer değildir çoğu yaşanmışlık çoğu duygulardan ödün vermemeli bazen ..
Kimi zaman yeni şehir yeni yaşamlar olduğundan daha ağır gelsede içindeki fırtınayı başka bir şehire diyetini odetmeden çekip gitme duygusu var veya bir şehri içindeki öfke ve fırtınaya kurban etmeme düşüncesi var içimde ....her ne kadar şikayet etsen dahi açık bıraktığın pencereden dağılan kırılan çiçeğin ve dağınıklığın suçlusu sadece rüzgar olmamalı... Tamda burdan kırılır, insanın içindeki anlam arayışı.
Her adımın seni anlamdan uzaklaştırmaya başladığı anla başlar sorgulamaya yaşam dediğimiz kavram ....bazen anlamsız bazen yersiz ve bazen hiçliğe doğru.....
Onsuzluk yokluktur
sordun mu kendine hiç
onsuz ne kalır geriye senden
ve sensizlikte de olsa
olur mu bir şey onda eksilen
Düşünebiliyorsan eğer
bir gize yoğunlaşır gibi düşün bir
varlık içinde hiçlik nedir
ve hiçlikten varlığa nasıl geçilir
Aldanma derim sana
ondan yoksun nesin ki sen
güllerden bir gülken
hoyrat bir elin
dalından etmesin seni
ya da yeşil bir yaprakken ağaçta
doluya yakalanman ve
salınarak düşüvermen toprağa
ona ne kaybettirir
O tıpkı hayat gibidir
bilirsin
eksilse de her dem bir şeyler kendisinden
çekip gidenlere inat
dur durak bilmeden büyür ve çoğalır hayat
açıksa gönül gözün
gaflet uykusunda değilsen
şah damarın kadar yakın olur sana o
ve bilmezlikte de sonsuzluk kadar senden ırak