Zeynep D.
@Doruzeynepp
Türkçe öğretmenliği
Adana
Reklam/işbirliği için DM
instagram.com/doruzeynepp?igs...
1506 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kalabalıktı gözlerin bakamazdım.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ahmet Rasim’in Falaka adlı eseri, yazarın çocukluk yıllarına dayanan otobiyografik nitelikte bir anlatıdır. Eser, dönemin mahalle mekteplerinde uygulanan eğitim anlayışını, bireysel bir hatıradan yola çıkarak toplumsal bir eleştiriye dönüştürür. Bu yönüyle Falaka, yalnızca geçmişi anlatan bir anı kitabı değil, eğitim kavramının nasıl şekillendiğini sorgulayan güçlü bir metindir.
Eserde, küçük bir çocuğun gözünden aktarılan eğitim ortamı; korku, baskı ve şiddet üzerine kuruludur. Falaka başta olmak üzere uygulanan cezalar, öğretmenin otoritesini pekiştiren bir araç olarak sunulur. Ahmet Rasim, yaşadıklarını süslemeye ya da dramatize etmeye çalışmadan, sade ve samimi bir dille aktarır. Bu yalın anlatım, okurun metinle kurduğu bağı güçlendirir ve anlatılanların etkisini daha da artırır.
Her ne kadar eserde anlatılan öğretmen figürü günümüz eğitim anlayışını temsil etmese de, Falaka’nın asıl dikkat çekici yönü burada ortaya çıkar. Eser, öğrenmeyi temsil eden kişiyle şiddetin ve korkunun bağdaştırılmasının, çocuklar üzerinde nasıl derin ve kalıcı sonuçlara yol açabileceğini açıkça gösterir. Öğretmenin bir rehber ve güven kaynağı olmaktan çıkıp korkulan bir figüre dönüşmesi, öğrenme sürecini de doğal ve sağlıklı bir yapıdan uzaklaştırır.
Ahmet Rasim’in satırlarında asıl hissedilen acı, fiziksel cezadan çok ruhsal tahribattır. Korkuyla öğrenmeye zorlanan çocuk, bilgiyi sevgiyle değil kaygıyla tanır; okul, merakın değil endişenin mekânı hâline gelir. Bu durum, bireyin eğitimle kurduğu ilişkiyi zedelerken aynı zamanda kişilik gelişimini de olumsuz yönde etkiler.
Sonuç olarak Falaka, geçmişte kalmış bir eğitim anlayışını anlatıyor gibi görünse de, günümüz okuru için hâlâ güçlü bir uyarı niteliği taşır. Ahmet Rasim, kendi çocukluğundan yola çıkarak bize şunu hatırlatır:
Bir kitabın okurla kurduğu bağ, çoğu zaman olaylardan önce diliyle başlar. Yirmi Birinci Koment benim için de tam olarak böyle başladı. Sakin, kendinden emin ve acele etmeyen bir anlatımı var; ne anlatacağını hemen açmayan ama okuru metnin içinde tutmayı başaran bir dil.
Hikâye, Anna’nın düzenli ilerleyen okul hayatına Eden, Colin ve Jane’in dâhil olmasıyla şekilleniyor. Bu karşılaşmalarla birlikte sıradan görünen okul ortamı farklı anlamlar kazanıyor. Olay örgüsü büyük kırılmalarla değil; konuşmalar, bakışlar ve sezdirilen detaylar üzerinden ilerliyor.
Fantastik ögeler başta fark edilmeyecek kadar incelikle yerleştirilmişken, kitabın ortalarına doğru daha belirgin hâle geliyor ve anlatı yeni bir katman kazanıyor. Özellikle ikinci kitapta bu dünyanın çok daha yoğun işleneceğini düşünüyorum.
Yazarın psikolojik ve felsefi birikimi, Anna’nın lise öğretmeni Bayan Steward ile yaptığı konuşmalarda açıkça hissediliyor. Bu diyaloglar, karakterlerin iç dünyasını görünür kılan güçlü bir altyapı oluşturuyor.
Akıcı ama sıradan olmayan diliyle Yirmi Birinci Koment, psikolojik ve felsefi yönü güçlü, fantastik ile gerçeği dengeli biçimde harmanlayan ve devam kitapları için yüksek bir beklenti oluşturan bir eser.
2025 okumalarımı toplu olarak bir de sizinle paylaşmak istedim. Diğer platformlarda da beni aynı kullanıcı adı ile bulabilirsiniz 🌸