Bir kez çok kötü bir şey yapmış olmak neden daha sonra yapılan her şeyi bu kadar zevksizleştiriyor. En temel hakkım yaşamaksa eğer, beni nefes alabileceğim şekilde öldürebilirsiniz.
İnsan, sevdiğinin sevgisi kadar bencil olabiliyor. Bencilliğin temelde sizinle hiçbir alakasının olmayışı ve tamamen sevgiyle büyüyor olması ne garip.
Günün birine ait bütün anları kazanmak ümidiyle yaşlanıp, bütün hayal kırıklıklarını günün birine ertelemek ve yine toplam huzuru da aynı günden beklemek neden suç sayılmıyor? O hayatınızın bir gününe yüklediğiniz, hayatınızın bizzat kendisidir. Hem diğerlerinden hiçbir farkı olmayan o güne hem de hayatınıza haksızlıktır. Lütfen hayatınızı hayatınızın tümüne yayınınız. Teşekkürler.
İnsan, hayatı boyunca hiçbir şey yapmadığını süresi bitene kadar fark edemez. Acının ve pişmanlığın var olan en doğal şey olması ile acıyı ve pişmanlığı yok sayarak yaşama arzusunun var olan en doğal şey olması arasındaki rekabete ömür deniyor. Yaşarken buna son vermek, yaşarken ölmektir. Yani yaşayarak ölmektir, ki şu günlerde yaşamanın tek yolu buymuş gibi öğretiliyor.