Sezgi
@DrFaust
134 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
Biz hâlâ delileri de şerirleri de peşin hükümlerle ele
alıyoruz. Halk, delilik deyince, ya hezeyanı anlar ya
budalalığı. Mantık kurallarını çiğnemeden ve hiçbir
hataya düşmeden akıl yürüten bir insan, deli olamaz
ona göre.
Suçluları da tanımıyoruz. Avama sorarsanız, suçlu ya
hırsızdır, ya katil. Hırsızlık yapan veya adam öldüren
deyince de gözünün önüne kılıksız kıyafetsiz, çirkin bir insan gelir
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Dışarıdakiler kendini akıllı sansın diye, üç beş
mecnunun içine tıkıldığı evler.” Yerinde bir hüküm.
Aynı şeyi hapishaneler için de söyleyemez miyiz?
Bazılarına göre insan, muhitin ve terbiyenin basit bir
ürününden ibaret, el değmemiş bir balmumu. Toplum
keyfine göre şekillendirir bu balmumunu, hayra da
hizmet ettirir şerre de; köle de yapar, asi de.
Değerin biricik temeli, biricik ölçüsü: Servet. Tek
mertebeler dizisi var: Gelire ve sermayeye dayanan
hiyerarşi. Değer adına ne varsa, büyüsünü kaybetti.
Daha doğrusu, tek hikmet-i vücudu kaldı: Para
kazanmak. Malı mülkü olmayan hiçtir. Aydın, hatırı sayılır geliri varsa itibar görür.
Sayfa 13
Yaşayış tarzımız babalarımızınkinden çok başka.
Hayatımızı düzenleyen tek faktör: Ekonomi.
Sayfa 12