Emine Nur Gönen
@DrGonen
7 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Bundan otuz, kırk sene evvel insanlar, sadece iş veya eğlence için bir yere gelmezlerdi.Hatta asıl birleştirici olan şey, bunlar değil ibaretti.İman dediğimiz duyguyu içinde duysun veya duymasın herkes evinden çıkarken onun kisvesine bürünürdü.İman, sadece bizi Allah'a bağlayan bağ değil, müşterek kıyafet, yüz ifadesi, muaşeret şekli, hulâsa cemiyet hayatında nezaket ve merasim dediğimiz şeylerin, yani karşılıklı münasebetlerin tek kaynağıydı.Onu içlerinde gereği gibi bulamayanlar, yahut onun emirlerine gereği gibi itaat edemeyenler de sanki her evin taşlığında, veya kapının yani başında küçük bir dolap varmış gibi onun hallerini, o kendinden geçme, çok yüksek bir varlığa bağlama ve tevekkül maskesini yüzlerine geçirmeden dışarıya çıkıp insan içine karışmazlardı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Halit Bey ile Nuri Bey,Talat Bey'e hayatınızın hikayesinde o kadar yer vermeme kızıyorsunuz.Talat Bey'i bilmem neden sevmediniz?Onun talihinden korktuğunuz için değil mi?Ne zaman ondan bahsedecek olsam elime sarıldınız, bana başka şeyler anlattınız.Halbuki ''Mahur Beste'' onundur.Siz Behçet Bey, suyun başında beklemeye mecbursunuz.Yaradılış sizi sadece bir istek, bir susuzluk olarak yaratmış.Talat Bey öyle değil o
yaşayan bir adamdı.Hatta hayata örnek, moda veren bir adam.Meselesi bir şeyin yokluğu üzerine kurulmamış.Talat Bey'in size benzediği hiçbir taraf yok.O, kırılmış bir adamdır.Siz mağlupsunuz...
Nihayet beraber yaşayışları in ilk meyvesi olan Sadberk'in doğduğu hafta içinde, bir daha kendisini sıkı bir saray terbiyesi almış herhangi bir kadınla hiç kimsenin evlendirmeye kalkışmayacağına yakından emin olduğu bir başka yere, iyi ile kötünün, yapılması doğru olan ve olmayanın, kibar ve terbiyeli ile alelade ve terbiyesiz arasındaki farkların bu kadar inceden inceye ölculmediği bir aleme göçtü.''Rahat döşeğine elceğizimle uzattım.Yüzü memnuniyetinden çocuk gibi gülümsüyordu.Benden razı olarak öldü.'' diye anlattığı bu ölüm, gerçekte zavallı adamın bu iyi ahlaklı, dedikodudan hoşlanmaz, titiz, evine düşkün kadından kaçabileceği tek kapıydı.Onun öbür tarafına geçtikten sonra karısının kibirli yüzünü, iskelet endamını bir daha görmeyeceği, onu bir mumya gibi kurutan o dik sesi işitmeyeceği için gülümsemişti.Fakat Adile hanım işin bu tarafını bilmiyor, bu gülümsemeyi fazilet uğrunda yedi yıl süren mücadelesinin bir mükafatı gibi görüyordu.
Oğlum Behçet, sen bir medeniyetin iflası nedir, bilir misin? dedi.İnsan bozulur insan kalmaz; bir medeniyet insanı yapan manevi kıymetler manzumesidir.Anlıyor musun şimdi derdin büyüklüğünü?...Cahilsin; okur öğrenirsin.Gerisin; ilerlersin.Adam yok; yetiştirirsin, günün birinde meydana çıkıverir.Paran yok; kazanırsın.Her şeyin bir çaresi vardır.Fakat insan bozuldu mu bunun bir çaresi yoktur.