Merve Muya
@DrMerveMuya
Ölene kadar sorumlusun gönül bağı kurduğun herşeyden dedi tilki..
İnsanokur..
Dr.
288 okur puanı
Nisan 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Dikkat Spoiler içerebilir!!!
-İnsan ruhu,büyük emeller peşinde belirli yüksekliklere ulaştıktan sonra baş dönmesine tutulursa artık eski yerine inemez,ancak yuvarlanıp gider.
-George Sand
Hepimiz resmedilmişizdir bu hayatta.Tamamlanmayan portremiz ise bizim dokunuşlarımızla tamamlanmak ister.Duygularımız,arzuladıklarımız ise portremizin kendine has malzemeleridir.
İşte ana karakterimizin Dorian'ın da bir portresiyle tanışıyoruz kitapta.Portresini biçimlendirmeye gönüllü bir ressam ve aforizmalarıyla yer yer bizi sinirlendirmekten,düşündürmekten edemeyen bir aristokratla tanışıyoruz.Dorian kendi portresini gördüğünde onun zamana hapsolduğuna haset ediyor.ve onu tamamlamak yerine karanlığa terk ediyor."Çirkinler ve yaşlılar kötüdür"düşüncesi bu sefer onu mutlak güzellik dıştandır felsefesi onu bohem,sapkın bir hayata sürüklüyor.Portreden daha genç ve güzel kalmak istiyor.Portre yaşlanıp çirkinleştikçe bundan zevk duyuyor.Ta ki portreyi yok etmek isteyene kadar..
Kitabı bir arkadaşımın tavsiyesiyle okumaya başladım.Kitabı ilk okumaya başladığınızda yazarın betimlemeleri XIX.yy İngilteresindeymişsiniz hissi uyandırıyor.Ruh güzelliğinin herşey olduğunu özellikle kitabın her cümlesinde anlayabiliyorsunuz.Kitapseverlere (özellikle altını çizilmelik kitap severlere)tavsiye ederim.İncelememe sevdiğim bir cümleyle noktalamak isterim.
"Giyinip boyansan da renkler üzerinde solar.Ruhun siyahsa.
Sağlıcakla Kalın...
Türk Edebiyatında yeni bir akım baş gösterdi HAT(Hasan Ali Toptaş)Edebiyatı...
Kitaba ilk başladığınızda zaten çok farklı bir üslüpla yazılmış olduğunu hemen anlıyorsunuz.
Yazar kendine ait betimlemeleriyle, okuyucuyla farklı bir dünyaya hoş geldiniz dedirtiyor.
Ama bu dünya aslında hepimizin bildiği de ama çoğu zaman görmek istemediğimiz yada görmekten korktuğumuz bir dünya oluyor.Bu dünya içinde neler yok ki..Susmak,görmezden gelmek,bakıp da görememek..
Yazar üslübuyla bizi bir kuyunun içine soktuğunu sanıyoruz.Ama o kör kuyunun biz çoktan içinde olduğumuzu ancak kitabın kapağını kapattığımızda farkediyoruz.Suskunluğumuz,görmezden gelişlerimiz ise bizim o kuyudaki karanlığımız oluyor.Bir aydınlık bile göremiyoruz onuda görmek istemiyoruz.Çünkü o kadar karanlık içinde kalmışız ki aydınlığın bu olduğunu zannediyoruz.Haksızlığa,zülme karşı sustuğumuz sürece"bana dokunmayan yılan bin yaşasın"felsefesini terketmediğimiz müddetçe o karanlık kuyuda kalmaya devam edeceğiz ne yazıkki..o Kuyudan kurtulmak için kendi vicdanımıza kulak vermemiz yeterli sadece.
Kitabı okuduğumda o kuyunun içinde olmaktan o kadar korktum ki"acaba ben de o kör kuyudamıyım?"dedim.
O kuyuya hiçbir zaman ayağımızın kaymaması dileğiyle...
Yaşayan her insanın bir hikâyesi vardır.Çünkü hayat bizim yaşadığımız hikayeleri yazar.
Kitapta da insanoğlunun oynadığı hayatın yazdığı hikayelerden oluşuyor.Kitabı okurken bazı hikâyelerde hayatınızın bir kesitini,yada benzerini bulucaksınız.Yer yer çok gülecek,düşünecek bazen hüzünleneceksiniz.Yani demem o ki birçok duyguyu bir arada yaşıyacaksınız kitabı okurken.
Ben yazarın üslubunu beğeniyorum.Ama Leyla ile Mecnun gibi bir kitaptan sonra bu kitap biraz sönük kaldı.Ama hikayelerin bazıları benim hikayemdeki kesitlere benzettim.Birçok hikâyesi de sanki çevremde var olmuş gibiydi.Yani demem o ki Sevgili Okur ani duygu durum değişiklikleri yaşamak istiyorsanız öneririm...
-Sağlıcakla Kalın.
Ne yalan söyleyeyim bir yandan şairi çok geç tanımanın hüznü içerisindeyim.Şükrü Erbaş benim gözümde XXI.yüzyılın dev şairi!Aşkı ilmek ilmek öyle güzel işlemiş ki şiirlerinde şiirlerinin her mısrası yüreğime işledi.Yüreğim ezberledi şiirlerini..O yüzden dev şairin dediği gibi:
Ben şiir yazmazsam
Yitirir dilini içimdeki çocuk
Dünya bir mahzun olur
Çıkarır giysilerini sözün teninden
İmge denilen o esrarlı konuk
Nesneler kendince görünür
-Sen hep yaz üstadım hiç susmasın içindeki çocuk..
İçimizdeki saflığın,çocukluğun adıdır Zeze.Yüreğimizin bir kenarlarında iyilik peşinde koşmaktan yorulmayan,doğruluktan canı yansa bile vazgeçmeyen,arkadaş canlısı, her zorluğun üstesinden gelmeyi başaran altı yaşındaki bir çocuk..
Kitabı okuduktan sonra içinizdeki çocuğa dönüp özür dilemek istiyorsun.Çünkü en çok içimizdeki çocuğa haksızlık ediyoruz"Özür dilerim Zeze.Acılarımı,sevinçlerimde dürüst olamadığım için..Onları önemsemediğim için yeteri kadar güçlü olamadığım için senden binlerce kez özür dilerim.
Ve en son olarak sana da çok teşekkür ederim José Mauro De Vasconcelos içimdeki çocuğu bana tekrar hatırlattığın için.
