Divin nağılı
Div, nə div!
Bir div idi ki, o
nə bir evə, nə yalana,
nə hindin, nə ərəbin,
nə də ki, bizim nağlıarımıza
sığa bilərdi.
Belə div idi!
Sevdiyi qadın isə
doğulub,
yaşamağa başlayan
insanlardan biriydi.
Göyçək, amma adi.
Onu da gəlib div sevdi!
Sevdi, nə sevdi!
Bizim kimi yox,
div balası div kimi!
Sevib, tenə, yenə də sevdi.
Və qadın qorxmasın deyə,
Bir addıma addayıb dəli bir çayı
o taydan
- Səni sevirəm, qadın, sevirəm...
- dedi.
Qadından:
- Get, insan ol... - sözlərini eşitdi.
Başını aşağı salb,
insan olmağa getdi...
Çoxlu
yoğun, sambalı
"Doğru yol, gerilmiş bir ip üzerinde ilerler; ancak bu ip fazla yükseğe değil, yerin hemen üzerine gerilmiştir. Üzerinde yürümekten çok, insanı tökezletmeye yöneliktir adeta."
Qarın şərhi
Qar yağıb. Ağarıb şəhərin
bənizi: üzü, siması, sifəti.
Qar yağıb. Bənizi ağarıb
şəhərin: yerin, asfaltın, səthin.
Qar yağıb. Şəhərin bənizi
ağarıb: örtülüb torpağın qarası, damlar,
səkilər. Üstəgəl, soyuqdur,
gizlənib, evinə çəkilib adamlar.
İndi məkan da daha çox özüdür.
İndi səthin üzü ağ, alnı açıqdır.
Əslində, səthin arzusu düzlükdür,
təklikdir - yoxluğa maksimum yaxınlıq,
qohumluq - boşluq. Səth üçün boşluq
yoxluğun üstünə özünü gəlməkdir,
əlbəttə, bacarsa. Qar yağıb:
ələnib hündürdən un kimi.
Çılpaq ağaclar qol-qol, budaqla
təkrar qaldırıb ağlığı yuxarı.
Yuxarı - mütləq ağlığa işarə edərək,
təslim olaraq. Yəni göydə firlanır
bu yerin xəlbiri çoxdandır.
Bir vaxtlar su basan dünyanı indi qar basıb.
Göydən yağıb qar: su adın, görkəmin
dəyişib, ağlanıb; səyahət edərək
arınıb. Bircə yaddaşı həminki.
Qar yağıb hər yerə:
quşlar oturan heykələ düşüb qar.
Kim bilir, bəlkə də, basıb su bütləri yenidən.