Sinança
@Drk_rdr
Bekleyin! Şüphesiz biz de beklemekteyiz. (Hud suresi/122)
10/10
Beğendi
·2026 28. kitabı
Herkese merhaba, İmam Gazali’nin ölüm ve sonrası isimli eserinden kısaca bahsetmek istiyorum. Dünya telaşına ne kadar kapıldığımı, asıl hazırlık yapmam gereken yerin burası değil sonrası olduğunu daha derinden hissettim. Belki de bu kitabın bana en büyük katkısı; korkutmak değil, uyandırmak oldu.
Kitabı bitirdiğimde içimde garip bir sükûnet oluştu. Ölümü hep uzak bir ihtimal gibi düşünürken, aslında hayatın en kesin gerçeğiyle ne kadar yüzeysel yaşadığumu fark ettim. Bu kitap bana korku değil, farkındalık verdi. Dünya telaşının içinde asıl unuttuğum şeyin “sonrası” olduğunu hatırlattı.
Artık ölüm bana bir son değil… daha çok bir dönüş gibi geliyor.
Kitapla kalın.
8/10
Beğendi
·2026 27. kitabı
Herkese merhaba, bir kitabın daha sonuna geldim. Yine kısaca birkaç kelam etmek istiyorum.
Bu kitap bana şunu düşündürdü: Hayatımızı büyük kırılmalar değil, çoğu zaman “küçük şeyler” belirliyor. Bir bakış, bir cümle, bir an… Ve bazen en büyük acılar da en sessiz olanlardan doğuyor. Yazarın dili parçalı ama çok derin; sanki hafızanın içinden konuşuyor. Okurken olaylardan çok hislerin içinde kayboldum. Özellikle sınıf farkı, duyguların yasaklanışı ve çocuk gözünden görülen adaletsizlik insanın içine dokunuyor.
8/10
Beğendi
·2026 26. kitabı
Herkese merhaba, uzun yıllar önce okuyum o zaman bile tadına doyamadığım Lermantov’un Zamanımızın Kahraman isimli eserini yeniden keyifle okudum çok uzatmadan birkaç satır ile düşüncelerimi paylaşmak istiyorum.
Bu kitapta en çok içime dokunan şey, Peçorin’in yalnızlığı oldu. Kalabalıkların içinde kaybolmuş, ne yaptığını bilen ama neden yaptığını hissedemeyen bir ruh gibi… İnsanlara yaklaşırken bile aslında onlardan uzaklaşan biri. Okudukça insan hem onu anlamak istiyor hem de onun gibi olmaktan korkuyor.
Peçorin’in iç dünyası, sadece bir karakterin hikâyesi değil; sanki zamanın ruhuna tutulmuş bir ayna. Duyguların yüzeyselleştiği, bağların zayıfladığı bir çağın içinde savrulan bir insan… Kitap bittiğinde geriye bir hikâyeden çok, insanın içinde kalan o tarifsiz boşluk hissi kalıyor.
8/10
Beğendi
·2026 25. kitabı
Herkese merhaba sabah bitirdiğim bir kitaptan kısaca söz etmek istiyorum. Direkt Hasan-ı Basri’nin kitabı değil onun öğretileri ve sözlerinden oluşan kısa ama kendinden okuyormuş lezzetini aldım. Hasan-ı Basrî’yi okumak, aslında bir kitabı değil kendi kalbini okumak gibi…
Her satırda insanın içini yoklayan, niyetini sorgulatan bir derinlik var.
Dünya ile bağını koparmadan ama ona esir de olmadan yaşamanın ne demek olduğunu hatırlatıyor. En çok da şu hissi bıraktı bende:
İnsan başkasını değil, önce kendini düzeltmeli.
Okudukça anlıyorsun ki asıl mesele bilgi değil; o bilginin kalpte neye dönüştüğü…
Sessiz ama sarsıcı bir kitap.
8/10
Beğendi
·2026 24. kitabı
Zygmunt Bauman’ın Yaşam Sanatı kitabını bitirdim. Sevdiğim yazarlardan biridir tartışmasız. Her ne kadar bazen içimi şişirse bile yine okumaya devam:) fazla sulandırmadan kısaca kitaptan bahsedeyim.
Modern dünyanın bize sunduğu özgürlük aslında görünmez bir yük gibi… Seçimlerin bolluğu içinde kaybolan insan, kendi hayatının ustası olmaya çalışırken çoğu zaman yalnızlaşıyor.
Bauman diyor ki: Artık hayat bir “proje”. Sürekli güncellenmesi, düzeltilmesi gereken bir tasarım gibi… Ama insan bazen unutuyor; yaşamak, kusursuz olmak değil, anlam bulmakla ilgili.
Kitapla kalın.
