İlknur
@Dropsofjupiter
Şu anda okuduğu kitap
Gözlerimin içine baktı; eğer bu gezegende sevgi hiç varolmadıysa, şimdi dar bir sokağa bakan ve isteyen herkesin içeriyi görmesini sağlayacak bir sürü penceresi bulunan bu minnacık, dandik, sözde butik otel odasında doğdu, diyordu derin bakışlarıyla.
Reklam
Sadece onunla bir saat daha, sonsuzluğun milyon trilyon bazilyon saatleri içinden küçücük bir saat, sonsuz zaman diyarından bir zerre hiçlik istiyorum. Size hiçbir şeye mal olmayacak, sadece enoteca'mızdaki o cuma akşamına dönmek istiyorum, garsonlar bize şarapla peynir getirmeye devam ederken masada el ele tutuştuğumuz, içerisi boşalırken geriye sadece aşıklar ile çok yakın dostların kaldığı geceye dönmek; tek arzum ona aramızda yaşananın, sadece yirmi dört saat sürmüş olsaydı bile evrimden eskiye dayanan sayısız ışık yılı boyunca beklemeye değdiğini, katrilyon yıl sonra bizim tozumuzun tozluktan bile çıktığında uzaklardaki bir başka takımyıldızındaki bir başka gezegende bir başka Sami ile Miranda tekrar buluşana dek beklemeye değdiğini söyleme fırsatını vermeniz bana.
Hepimiz ay gibiyiz, dünyaya yüzeyimizin sadece bir kısmını gösteriyoruz ama asla kürenin tamamını değil. Çoğumuz bütün yusyuvarlak benliğimizi anlayacak kimseyle tanışmıyoruz. Ben insanlara sadece idrak edebileceklerini düşündüğüm minik bir parçamı gösteriyorum. Başkalarına başka parçalar gösteriyorum. Ama her zaman kendime sakladığım karanlık bir yüzey var.
Sonunda beklemeyi bıraktım çünkü senin hayatıma girivereceğine inanmayı bıraktım, çünkü senin varolduğundan artık emin değildim. Hayatımda geri kalan her şey oldu-Bayan Margutta, evliliğim, İtalya, oğlum, kariyerim, kitaplarım- ama sen olmadın. Beklemeyi bırakıp sensiz yaşamayı öğrendim.
Şimdi sana bakarken seni ezelden beri tanıyormuşum gibi hissediyorum.
Reklam