Vedat Sevim
@Drxry
Bugün olağanüstü görkemli bir gün! İspanya'da kral var!
Aranılıp bulundu kendisi. Bu kral benim. Ben de bugün
öğrendim bunu. Açıkçası, kafamın içinde şimşek çakmış gibi
oldu. Kendimi bir kalem memuru olarak nasıl
düşünebildiğimi, böyle bir şeyi hayalimden nasıl
geçirebildiğimi anlayamıyorum. Bu kaçık fikir kafamın içine
nasıl girmiş olabilir? Allah'tan kimseler bunun farkına
varmadı da, beni tımarhaneye kapatmaya falan kalkışmadılar.
Şu anda her şey ayna gibi apaçık önümde. Meçhulüm olan
hiçbir şey yok. Daha önce anlayamıyordum. Bir sis perdesi
ardında gibiydi her şey. Bu da sanırım, insanların beynin
kafada olduğunu düşünmelerinden kaynaklanıyor. Kesinlikle
doğru değil bu: Rüzgârla Hazar Denizi taraflarından gelir
beyin.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Nasıl da tuhaf, nasıl da anlaşılmaz oyunlar oynuyor
alınyazımız bize! Acaba arzuladığımız bir şeye hiç
kavuştuğumuz olmuş mudur... kavuşmak için var gücümüzü
harcadığımız bir şeyi elde etmişliğimiz? Galiba bunun tam
tersi oluyor hayatta. Kimi, gösterişli atların çektiği şık bir
araba için yanıp tutuşur ve yanından hızla geçen arabaların
ardından özlemle dilini şaklatırken, kiminin şahane atlar
koşulu göz alıcı bir arabası oluyor, ama o neye sahip
olduğunun bile farkında olmadan biniyor arabasına. Kiminde şahane bir aşçı, ama iki minik lokmadan başka bir şeyin
giremeyeceği yüzük kadar bir ağız olurken, kiminin hangar
gibi ağzı oluyor, ama onda da yiyecek kuru ekmekten başka
ara ki bir şey bulasın!
Sayfa 57
Aslına bakılacak olursa, ahlaksal çökmüşlüğün kokuşmuş
soluğunun sindiği güzellik karşısında duyulan acıma duygusu
bu türden duyguların en güçlüsüdür. Ahlaksızlık kendi başına
da çirkindir, iticidir; ama olanca tertemizliğiyle düşlerimize
süzülen güzelliğe bulaşınca büsbütün itici olur.
Sayfa 25
Biz bugün "canlı"nın
nerede yaşadığını, neden ibaret olduğunu, adını sanını bile
bilmiyoruz. Bizi tek başımıza bırakın, elimizden kitapları alın
o saat şaşkına döner, ne yana gideceğimizi, kimden yana çıkacağımızı, kimi sevip, kimden nefret edeceğimizi
bilemeyiz. İnsan olmak, yani gerçek, kendi vücuduna sahip,
kanlı canlı bir insan olmak dahi bize güç geliyor; bundan
utanıyor, ayıp sayıyor, bildik, genel anlamda insan olmaya
çabalıyoruz hep. Aslında biz ölü doğmuş yaratıklarız; zaten
çoktandır canlı olmayan babalardan dünyaya geliyoruz ve
bundan da gittikçe daha çok hoşlanıyoruz. Bundan zevk
alıyoruz. Yakında bir kolayını bulup doğrudan doğruya fikir
dölleri olarak dünyaya geleceğiz. Ama yeter bu kadar; daha
fazla "Yeraltından" yazmak istemiyorum
