Kendi hayatımın bulmacası ise öylece kaldı. Bir sürü boş kutu, bir sürü cevapsız soru... Soldan sağa, yukarıdan aşağıya bütün kareleri tek tek doldurabileceğim, bir kucak hüzünlü kelime...
Rahat dediğim şey, kafa rahatlığı. Bana para harcayan değil, benden para almayan biri olsa yeter. Durumu iyi olsun, "Artık gelecek kaygısı duyma, ben varım" desin. "Bana bir şey olursa o var" diyebileyim, "birlikte hallederiz" diyebilsin, böyle biri olsun. Gelecekse böylesi gelsin diyordum.