Somalili Waris Dirie’nin çocuk yaşta zorluklarla dolu hayatından uluslararası bir model ve insan hakları savunucusuna dönüşümünü anlatan etkileyici bir otobiyografi.
Reklam
Yazarın okuduğum ikinci kitabı.Körlük kitabının devamı niteliğinde olduğu için okudum.Çok başarılı,etkileyici distopik bir eser.
Hükümetin kendi başarısızlığını bir insanın üzerine atıp onu günah keçisi ilan etme çabasını anlatıyor.
Olay:
Adı belirsiz bir ülkenin başkentinde seçim günü bardaktan boşanırcasına yağmur yağmaya başlayınca kimse oy atmaya gitmez. Öğleden sonra yağmur durunca, saat tam dörtte, seçmenler sanki emir almışçasına sandıkların başına koşarlar. Ama sandıklar açıldığında, kullanılan oyların büyük çoğunluğunun boş olduğu ortaya çıkar. Yanlışlık olduğu düşünülüp seçim tekrarlanır.Bu sefer ilk seçimden de daha yüksek oranda boş oyla karşılaşılırBunun bozguncu bir grubun işi olduğunu düşünen hükümet olağanüstü hal ilan eder.Yıllar önce kenti saran körlük salgınından kurtulan ve kör olmayan tek kişinin,doktorun karısının bu olayla bağlantılı olduğundan kuşkulanılır. Beyaz veba diye adlandırdıkları bu durumun öteki kentlere de yayılmasını önlemek için başkent abluka altına alınır, bir polis komiseri suçluları bulmakla görevlendirilir.
Yazarın okuduğum ilk kitabı çok beğenerek okudum ardından Görmek isimli diğer kitabını da okudum ikisi de gayet başarılı kitaplar.Sadece cümlelerin sürekli virgülle bağlanması okurken biraz zorlaştırsa da herkes tarafından okunması gereken etkileyici bir distopik eser.
Olay:
Adı bilinmeyen bir ülkedeki bir kentte, arabasının direksiyonunda trafik ışığının yeşile dönmesini bekleyen bir adam ansızın kör olmasıyla başlıyor. Karanlıklara değil, bembeyaz bir boşluğa gömülen adamın ardından kentte körlük salgını baş gösteriyor. Salgın,tüm ülkeye yayılıyor. Tüm körler karantinaya alındıktan sonra ülkede hayal bile edilemeyecek büyüklükte bir kaos, pislik, açlık ve zorbalık hüküm sürmeye başlıyor. Ülkede bundan sonra artık yaşam adeta durmuştur, insanların tek çabası, ne pahasına olursa olsun hayatta kalmaktır.
Yazarın da dediği gibi “ Asıl körlük umudun tükendiği bu dünyada yaşamaktı.”
Yazarın ilk kitabı olan Sol Ayağım’ı okuyup çok beğenmiştim.Devamı niteliğinde sandığım için okuma kararı aldığım bu kitabı okurken zorlandım, yarım bırakmak istemediğim için devam ettim.Maalesef beğenmedim.İlk kitabı tavsiye ederim ancak devamı gibi yansıtılan ikinci kitabın ilk kitapla herhangi bağlantısı yok.Üzülerek belirtmek isterim ki benim için vakit kaybıydı.
