Dilek
@Dtdilek
348 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
YA SENSİZLİK ÖLMEKSE
Bir zaman sen vardın ya, ben böyle yok değildim
Düşünürdüm neyi mi? Hep seni odalarda Kimdi bana benzeyen baktığım aynalarda Senden başkası mıydı o sensiz beklediğim
Bir zaman sen vardın ya ben böyle değildim
Kim bilir ağlamayı ölüp kendi kabrinde Sensizliği bu türlü benim kadar kim bilir Akşam karanlığında herkes gider o gelir
En sevdiğim çiçekler çürümüş ellerinde
Kim bilir ağlamayı ölüp kendi kabrinde
Ya sensizlik ölmekse her gün bir başka türlü Ya bir şey olmamaksa sen olmak o yerlerde Yaşamak nerde hani yaşamak gücü nerde Bilinmez sensiz kalan yaşıyor mu ölü mü
Ya sensizlik ölmekse her gün bir başka türlü
Sayfa 619
MASKE
Sevgileri atın içinizden
İnançlarınızı bir bir kovun
Tek başınıza kalın dünyada
İnsin perdeler bitsin bu oyun
Yetmez mi her gün aldandığınız
Ve kahrolduğunuz geceler
Nice dost bildiğiniz yüzlerden
İndirin o gülen maskeleri
İşte gerçek yüzleri; pis, iğrenç
Artık hiçbirine inanmayın
Aldanmaların bittiği yerde
Dostluk ve sevgi neymiş anlayın
Sayfa 611
Eskiden masum bir fikrim vardı Sanırdım ki herhangi bir fenalık ruhumuzu baştan başa kirletir, onda hiçbir temiz nokta bırakmaz. Halbuki hakikatte her zaman böyle olmuyor. Maddi sukutların manevi sukutlardan bir farkı var. Mesela bir uçuruma düşen insan paramparça olup ölüyor. Fakat manen düşen insanın bazen yalnız bir tarafı zedeleniyor, öte ta-raflan tamamıyla salim kalabiliyor Fahişeler görüyorsunuz ki aile muhabbetini hiç kaybetmemiş, katiller görüyorsunuz ki samimi surette seviyor, acıyor, yardım ediyor.
Sayfa 98
