Reklam
“Ne yazık! Niçin insan, hayvana göre üstün duyarlılıklarıyla böbürlenir ki; bu, hayvanları sadece daha yaşamsal varlıklar haline getiriyor. Eğer dürtülerimiz saf açlık, susuzluk ve arzuyla sınırlandırılmış olsaydı, hemen hemen özgür olabilirdik; ancak şimdi esen her rüzgârda, rastlantısal bir sözcükle ya da o sözcüğün bize getirebileceği her sahneyle duygulanabiliyoruz.”
Puan vermedi·256 syf.·
2020 2. kitabı
Marry Shelley'e çok saygı duyuyorum çünkü cidden hayatı roman gibi bir yazar. Düşünün annesini doğduğunda kaybediyor, doğurduğu 5 çocuktan 4'ü ölüyor, kocası boğuluyor ve kardeşinin ölümünü de görüyor ha bir de beyin tümörü var. Bu dönemlerden geçerken yapabileceği en kolay iş hayata küsmekken o yaşadığı bu hayattan bir şeyler yaratmak istiyerek gencecik yaşında Frankenstein'ı yazıyor ve ortaya bir bilim kurgu klasiği çıkıyor. Gerçekten idol alınması gerekilen bir kadın olduğunu düşünüyorum.
Ayrıca annesi Mary Wollstonecraft dünyanın en önemli kadın hakları savunucusu ve feminizm kurucularından. Eğer kızını büyütme şansı olsaydı bu ikiliden kim bilir nasıl eserler çıkacaktı ama maalesef hayat o imkanı vermedi onlara
