Sözcükler birbiri ardına gelirken, bedeninden sıyrılıp onu içine alan öylesine rahatlatıcı, öylesine mahrem, sevinç dolu bir huzura eriyor ki bununla hiçbir şey boy ölçüşemez.
Kıpır kıpır, yemyeşil, degisken bir manzarayla karşılaşabilirsiniz: Rüzgar yaprakları topluca kucaklar, dalgalandırır, dağıtır; her bir ağaç havanın gösterdiği bu ihtimama komşularından biraz farklı bir tempoda tepki verir, havadan kaçmak istercesine, onu besleyen topraktan kaçmak istercesine eğilip bükülüp ürpererek dallarını savurur.
İnsanın olmak zorunda olduğu kişi olabildiği için değil, olduğu gibi koşulsuz şartsız sevilmesinin nasıl bir şey olduğunu hatırlayarak büyüyor. Onu aynı şekilde sevecek birine rastlayıncaya kadar bu anıyı yeterince canlı tutabilmeyi umuyor.