Kendini hem çok genç, hem de tarif edilemez derecede yaşlanmış hissediyordu.
Hem bir bıçak gibi kesip geçiyordu her şeyin içinden, hem de dışarıdan seyrediyordu olup biteni...
Dilsiz bedenimin cehennemine hapsedildiğimi düşünmedim hiç; içimi hep bir cennet bahçesi gibi döşemeye çalıştım. Duru, berrak, sakin...
Biliyorum ki, kötülüğün gücü sonunda sahibine dayanır...
Ömürlerimizin düğümlendiği bu yol geleceğe bağlanmazsa dilsiz ölmüş olacağım.
Koynumdaki kelimelerle...
İlk kez kadere karşı geliyorum, karşı çıkışım bile dilsiz bir isyan. Asiliğimse boyun eğişimin uysallığında kaybolup gidiyor...