Duru özdemir
@Duru3259
Şu anda okuduğu kitaplar
Küçükken canın yandığında avazın çıktığı kadar bağırarak ağlarsın. "Ağlama." der annen baban. Halbuki ağlamalısın. Ağlamalısın çünkü o taş dizini kesti çünkü korktun çünkü canın yandı... Zamanla susarsın; hayır zaman seni susturur.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Her seferinde biraz daha alışır, kabullenir, sesizleşiriz. Halbuki alışmamamız gerekir. Alıştığımızda kabullenmiş oluruz. Halbuki kabullenmememiz gerekir çünkü bu da gerçekleştiğinde bizi kalabalığın içinde var eden yegane şeyimizden oluruz; sesimizden.
Küçükken canın yandığında avazın çıktığı kadar bağırarak ağlarsın... Şimdi canın yandığında avazın çıktığı kadar bağırmıyorsun, ağlamıyorsun; nasıl öğrendiysen susmayı, gömmeyi, yutmayı; acıya hissizleşmeyi de öğrenmişsin.
"Hangi yol eve gidiyor?" diye sordu ceylan; kurt inini gösterdi.
... Ama zaman bir karadelikmiş. Her şeyi içine çeken ama geri vermeyen, önünü arkasını göremediğimiz; yanlızca sürüklendiğimiz.