Bazen birine söyleyemediklerini yazarsın. Sayamayacağın kadar mektup yazarsın fakat hiç birini göndermezsin ama sen yazdıkça sanki onunla konuşuyor gibi hissedersin, sanki seni dinliyor gibi hissedersin. Sen onunla defalarca konuşursun ama onun, hiçbirini ruhu duymaz fakat sen yazılarında kendini duyarsın, huzur duyarsın, rahatlarsın yazdıkça.
Bazen birinden tek kalan şey acıdır ve sen ondan son kalanı kaybetmemek için o acıyı bir parçan yaparsın çünkü o acıda onu hissedersin. Aslında, "Acıyı istemiyorum geçsin." derken, bunun için uğraşırken bir yandan da acıyı korumak için uğraşırsın.
Ben hep her şeyi tek hallettim bu gücümlede gurur duyuyorum ama bazen bir yanım "Evet güçlüyüz ama nerede sevgi, güven, anlaşılmak, yardım almak?" diyor. Bakıyorum hiç biri yok. Canım yanıyor neyse en azından güçlüyüm diyorum.