Merak ediyorum başkalarının hayatı nasıl diye. Çünkü ben bu hayata alıştım ve çoğu insan duyduğunda kendi hayatına şükür ediyor. Bana garip gelmiyor. Çocukluğumda böyleydi. Sizin hayattınız nasıl anlatır mısınz bana? Benim hayatım gerçekten insanların kendi hayatına şükür edecekleri kadar kötü mü? Buna alışmam anormal mi?
Bu zorluklarla dolu hayatı yaşamayı seçiyorum çünkü yağmurdan sonraki gökkuşağını bekliyorum. Belki o hiç gelmez ama bekliyorum çünkü her anın kötü olmadığını güzel şeylerinde olduğunu biliyorum. Kül olsam bile küllerimden yeniden doğmayı seçiyorum.
Aslında geçmişimiz en kıymetili şeyimizdir. Çok acı olsada, geçmişimizi istemesekte bizi biz yapan odur. Şu an ki tecrübemize ulaşmamızı sağlayan. Bizi saflıktan, cahillikten kurtaran geçmişimizdir. Geçmişimiz olmasa biz biz olamazdık.
Kaybetmeyi göze alınca hayat daha kolay oluyor.
Çabala ama olmuyorsa bırak emin ol daha kolay olacak.
Bırak o gemi batsın, bırak o kişi gitsin, bırak o olmayan hayalini, yeni hayaller bul.