Duru özdemir
@Duru3259
Şu anda okuduğu kitaplar
İnsanın kendi cehennemi bazen kendi yarattığı ve kendi yarattığı gerçekleri olabiliyordu. Ama aynı şekilde, insanın kendi cenneti de yanındaki insanların varlığı ve nefes alışlarıydı.
Reklam
Bu güç, geçmişim boyunca dizlerinin üzerine çöküp ağlayan çocukluğumun bana bir hediyesiydi.
Yıkılmayan tek duvar olmaya çalışıyordu ama Yankı Sarca'nın çoktan parçalandığını görebiliyordum.
İnsan çocukluğunu iyileştirmek istediğinde, o çocukluğa savaş açtığını fark edemiyordu.
Geriye yürüyerek geçmişini kurtaramazsın, ilerleyerek o geçmişi onarabilirsin.
Reklam