1984 yılının bir Haziran öğle sonrası,demir kapı beni dışarı kapayıp Barış'ın çığlıkları içeride kaldığında,gün olup onun sesinin bunca çok insana ulaşacağı hiç aklıma gelmemişti.Barış'la ilgili aniları kağıda dökmeyi düşünmediğimden değil,kağida dökülü sözün okuma alışkanliği olan sınırlı kişiye bile çoğu kez iletilmediğini sezmemden.
Ben kendim iyi insan olmayı isterim,fakat kötü olanlara da hayretle bakmam.Hatta kızmam bile,ancak kötülükleri bana taalluk ederse kendimi müdaffa ederim.