Duygu korkmaz
@Duygukrkmz
Okuduğun kitabın arasına ayraç koymak, yarına çıkmayı umut etmektir....
Bir yün dükkanı sahibi
izmir
izmir, 20 Mayıs 1984
137 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Gazâlî’nin düşünce dünyası kolay kavranan bir yapıya sahip değil. Okurken sık sık durup düşünmek, bazı satırlara geri dönmek gerekiyor. Ancak bana göre vermek istediği temel mesajlardan biri şu:
İnsan yalnızca yaptıklarıyla değil; aklıyla, diliyle ve kalbiyle de kaybedebilir.
Eğer insan kendisiyle yüzleşmez, hatalarını görmez ve hakikate doğru yürümeyi seçmezse bilgi sahibi olması tek başına yeterli değildir. Çünkü mesele sadece bilmek değildir.
Sorun doğru düşünmek değil, doğru düşünmenin insanı neye dönüştürdüğüdür. Bilgi, insanın diline, kalbine ve davranışlarına yansımıyorsa eksik kalır.
Gazâlî’ye göre akıl, kalp ve dil aynı hakikatte buluşmadığında insan gaflete düşebilir. Bu yüzden kitap, okuru başkalarını sorgulamaktan çok kendisiyle yüzleşmeye davet ediyor.
Kolay okunan bir kitap değil; ancak üzerinde düşünmeye değer birçok satır barındırıyor
Reklam
Bir serinin üçüncü kitabı olmasına rağmen temposunu kaybetmeyen, yine merak duygusuyla sayfa çevirten bir finaldi.
Söylenenlerin aksine bana göre uzatılmış ya da sündürülmüş hissettirmedi. Freida McFadden yine huzursuz atmosferini, garip karakterlerini ve sürekli değişen şüphe duygusunu korumayı başarmış.
Kitapta altını çizdiğim bir cümle de aslında tüm hikâyenin ruhunu özetliyordu:
“Bir insan kötü şeyler yapsa bile iyi bir insan olabilir. Yeter ki o kötü şeyi doğru bir nedenle yapmış olsun.”
Seri boyunca insanı en çok düşündüren şey de buydu bence; iyiyle kötünün arasındaki çizginin ne kadar kolay bulanıklaşabildiği…
Kısa bölümler, akıcı anlatım ve “bir bölüm daha” hissi serinin son kitabında da devam ediyor.
Edebi derinlikten çok sürükleyici psikolojik gerilim okumayı sevenler için seri güzel bir kapanış yaptı bence.
Hizmetçi serisinin 2. kitabı bitti.
Freida McFadden yine çok akıcı bir gerilim yazmış.
Kitap boyunca sürekli “bir bölüm daha okuyayım” hissi yaratıyor. Her bölümde yeni bir şey çıkıyor ve merak duygusu hiç düşmüyor.
Evin kasveti, kapalı kapılar, yerdeki kan gibi sahneleri gözünde canlandırabiliyorsun. Gerilim hissi var ve tempo gerçekten yüksek.
Ama benim için bazı yazarların adı bile ayrı bir ürperti yaratır. Daha kitabı eline almadan bile tüylerin diken diken olur. Bu kitapta o derin atmosferi ve insanın içine işleyen hissi çok alamadım.
Daha çok: “Bak bunu beklemiyordun ” diyen, ters köşeleriyle ilerleyen hızlı bir psikolojik gerilim gibiydi.
Okurken asla sıkmıyor, aksine hızla okutuyor.
Ama kitap bittikten sonra duygusal olarak içimde çok büyük bir iz bırakmadı.
Şimdi sıra serinin 3. kitabında.
