Ağırdı cidden ama süslü diller veya çokça düşünerek anlamlandırılabilecek gibi değil çok acı doluydu hayatın gerçekliğini yakıp insanın yüzüne vuruyordu ben okurken her yerim yanıyormuş gibi hissettim. Fugui nin aklını kaçırmamasına şaşıyorum şayet ben dayanamazdım zayıfımdır ben. Zaten bu zamanda bu kadar güçlü kaç kişi çıkar ki? Herneyse en çok Youqing'in ölümüne üzüldüm insanların bencilliğinin kurbanı oldu tabi tek o değil her bir fugui ile alakalı Xu ferdi hayatı acıyla yaşamak için gelmişti vede en son acı şekilde öldüler ama hepsi Fugui den önce öldü sanki sadece ona acı çektirmek için hayata gelmişler gibi yani Fugui tekrar tekrar acı çekti kendisininde dediği gibi lanetli galiba... Ama yinede Fugui yi sevdim o gerçek tecrübeli ve acı yüreğini sürekli kor ateşle yaksada her şeyi kabullenen iyi insan,onunla sohbet etmeyi gerçekten isterdim,karakterlerin her biriyle sohbet etmek isterdim. Bu arada kitabı okurken gözlerim doldu hatta hafiften ağladığımı bile söyleyebilirim,iyi geldi.