Arturo Bandini

Arturo Bandini
@Duysen
ODTÜ Matematik mezunu nev-i şahsına münhasır idealist ve kitapsever matematik öğretmeni
Öğretmen
Yüksek lisans
Bursa
Susurluk
41 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
mutsuzluk, bir hiç olmayı kabullenememe halidir.
Hayata Dair
Y Kuşağı
Y kuşağı, 80 sonrasında apolitikleşen ve git gide daha da kapitalistleşen bir toplumda ara yaşam formudur ve ciddi anlamda kimlik problemi yaşamaktadır. ne gelenekçi olabilir, ne devrimci olabilir. kendi kargaşasında, maddiyat mı maneviyat mı bunalımlarında yaşamaya soluk almaya çalışır. bu yüzden de sürekli kendisiyle çelişen, kendisine karşı dürüst olmayı beceremeyen, ne istediğini ve neyi arzuladığını tespit edemeyen bambaşka argümanlarla yetiştirilip, dünyanın gerçekleriyle yüzleştiğinde ne yapacağını bilemeyen bir kuşaktır.
Hayata Dair
Çocukluğumuz
Biz çocukken erik ağaçlarına dalardık. Olmamış erikleri midemiz ağrıyana kadar yerdik. Ağacın sahibi bize kovana dek doymaz, inmeyi enayilik sayardık. Biz çamurlu yollarda top koşturarak büyüdük.
doğrusu toplum bizi kandırmıştı. eğitimin gücüne liyakatın değerine bizleri inandırmıştı. bütün bunlar olursa “her şey çok güzel olacak” diye tozpembe bir resim çizmişti. nepotizmden, adaletsizlikten, sevgisizlikten bahsetmemişti. güzel ahlaktan dem vurup, ahlakı ve etiği hiçe sayanların baş tacı edileceği söylenmemişti. başarıları gölgelemenin, başarıya ulaşmaktan kolay olduğu dünyada itibarsızlaştırma politikaları bunun için vardı. inandığımız hiçbir değerin toplumda karşılığı yoktu. önümüzü göremiyor, arkamızda olanlara artık anlam veremiyorduk. sıkışıp kalmıştık, başka bir devrin adamı gibi yetiştirilip zaman makinesiyle bu ana yollanmıştık. çırpındıkça batıyorduk. “bir umut ki yaşatır insanı” misali feveranlarımız akabinde “acaba mutlu olabilir miyiz bir çıkar yol bulabilir miyiz?” diye sorguluyorduk. idealarımız, benliğimizden fersah fersah uzakta kalmıştı. maddi beklentileri adına ölümsüzlük iksirini bulmuşcasına yaşayanlar dünyamızı kirletmiş hayallerimizi piç etmişti.
Edebiyat
Ölümün en iyi zamanı
gerçeklere katlanabildiğin ölçüde güçlüsün diye çıktığım bu yolda mütemadiyen yolunu kaybetmişlerle yürüdüm. tüyü bitmemiş yetimlerin hakkının yendiği sokaklarda olması gerekenleri anlatıp olmaması
Edebiyat