Çok dikkat ettim, masallar adla başlar. Ceketinize veya boyunbağınıza eskiliği veya güzelliği yüzünden bir ad verin, derhal hüviyeti değişir, bir çeşit şahsiyet olur.
Eski şapkalarımız, ayakkabılarımız, elbiselerimiz gün geçtikçe bizden birer parça olmazlar mı? Onları sık sık değiştirmek isteyişimiz de bu yüzden değil midir? Yeni bir elbise giyen adam az çok benliğinin dışında çıkmışa benzer: Kendinden uzaklaşmak, ona bir değişikliğin ardından bakma ihtiyacı, yahut "Ben artık bir başkasıyım!" diyebilme saadeti.