"Çeçenistan'daki sivil halkın evlerini bombalıyor, az nüfuslu ve onurlu bir halkı yok etmeye çalışıyorlar... Ama beri taraftan da ellerinde mumlarla kiliseleri dolduruyorlar..."
"Milletçe bir kez daha hayatta kalma çabası içindeyiz, bütün enerjimiz buna gidiyor. Ruh, bir kenara fırlatılmış... İnsan, yine tek başına. O zaman bütün bunlar niye?"
"Sahneler halinde izliyorum ben dünyayı... Benim gözümde sokak bir tiyatro, ev bir tiyatro. İnsan bir tiyatro. Olayları hiçbir zaman bütünüyle hatırlamam ben. Sadece detaylar kalır aklımda ve jestler..."
"Etraftaki herkes ölümden bahsediyor. Çocuklar ölümü düşünüyor. Oysa bu, ömrün son demleri gelince üzerine düşünülecek bir konu, hayatın henüz başındayken değil."
"Her şey belleğimde birbirine girmiş durumda, karman çorman. Bir şeyi bir filmde mi izledim, yoksa gazetede mi okudum, kestiremiyorum... Yoksa benim bizzat gördüğüm, duyduğum bir şey mi o... Gizlice izlediğim bir şey mi acaba?"