Osmanlı padişahları içinde 23 tanesi divan sahibi,
büyük şair; 12 tanesi ünlü hattat ve 8 tanesi müzisyen
ve bestekârdır. Ressamlar ve değişik sanatlarda bilgisi
olanlar da vardır. Iǚlmi eser yazan da vardır. Iǚçlerinde
sefere çıkan, ülkeler ve kaleler fethedenleri 14’dür.
İslam dünyasında uzun ömürlü iki sülale vardır.
Bunlardan birincisi Cengiz Hân’dan gelen ve Kırım, Kazan ve Astrahan hanlıklarını kuran soy, diğeri de Türklerin efsanevi hükümdarı Oğuz Han neslinden temellenen Ertuğrul ve Osman Bey’den başlatılan neredeyse 7 asır süren Osmanlı soyu
Osmanlı Devleti’nin “Cihan-şümûl/evrensel” olarak kendi şahsında temsil ettiği evrensel miras, Osmanlı tarihinin uzun süren tarihi içerisinde meydana gelen olaylara farklı bir bakış açısı ile bakılmasını zorunlu kılmaktadır. Dünyanın son evrensel devletinin son evrensel İmparatoru olan Sultan Abdülhamid Hân
devri bu sebeple iyi anlaşılması gereken bir devirdir.
Evrensel devlet tanımlanırken ebedi ve ölümsüz olduğuna dair kuvvetli bir inanış söz konusudur. Bu inanış Osmanlı Devleti’nde “Devlet-i Ebed Müddet” olarak karşımıza çıkmaktadır.
Osmanoğulları’nın eşsiz bir özelliği de 623 yıl süren
hâkimiyetleri ile dünyada tek bir hanedan soyu tarafından yönetilen tek evrensel devletin kurucu soyu olmalarıdır. Iǚşte bu devletin evrenselliğinin son temsilcisi olan padişah Sultan Abdülhamid Han’dır. Yani bir anlamda kendisi “son padişahtı” Ondan sonra padişahlık sembolik bir makam haline getirilmiştir.