Saltanatın kaldırıldığı tarih olan 1922 yılında Iǚstanbul’da dış ticaret ile uğraşan şirketlerin %86’sı taşımacı firmaların %87’si, toptancı mağazaların %85’i ve perakendeci mağazaların %75’i Müslüman olmayanlara aittir. Bu veriler ışığında Müslümanlar ve özellikle Türkler ticaret ile uğraşmayı kendilerine yakıştırmadığı tarımın yanında askerliği ve memuriyeti tercih ettikleri görülmektedir denilebilir. Sebepleri ne olursa olsun gayrimüslimlerin ticaretteki hem mutlak hem de nispi üstünlüğü tartışılmazdı. Türk ve Müslüman burjuvazi zayıf, dağınık, örgütsüz ve büyük ölçüde azınlıklara bağımlı durumda bulunmaktaydı. Peygamberi tüccar olan bir ümmetin kendisini düşürdüğü bu durum üzerinde uzun uzun düşünülmesi
gereken bir konudur.