Elif in kitaplıgı
@ELIF87ELIF
Karışık bazen ben bile beni çözemiyorum boşwer takılma ince ayrıntılara
Şu anda okuduğu kitaplar
CanavarRoman
Makine hala çalışıyordu. Kimse kapatmamış tı. Hunton makineyi sonradan çok iyi öğrenecekti: Hadley-Watson Model-6 hızlı pres ve katlama makinesi idi Bu. Uzun ve kullanışsız bir isimdi. Burada bu nemli ve buharlı yerde çalışanlar makineye daha uygun bir isim buldular. CANAVAR.
Hunton donmuş gibi baktı. Sonra da 14 yıllık meslek yaşantısında yapmadığı bir şeyi yaptı. Döndü. Eline ağzına götürdü ve kusmaya başladı.
Reklam
BEN BİR KAPIYIMRoman
Ellerimin yerine takılan bu çengeller gayet işime yarıyor. İlk yıl çok acı çektim, ama insan vücudu hemen her şeye uyum sağlayabiliyor. Burçin engellilerle tıraş oluyor, hatta ayakkabılarının bağcıklarını bile bağlaya biliyor mu. Ve gördüğünüz üzere daktiloda çok düzgün yazı da yazabiliyorum. Onun için çiftenin namlusunu ağzıma sokup tetiği çekmek de güçlük çekeceğimiz sanmıyorum. Anlayacağınız, o felaket 3 hafta önce tekrar başladı.
Göğsümde 12 altın gözdem oluşan kusursuz bir daire var.
BEN BİR KAPIYIM
Olayın başladığı gün doktor çağırmadım. Richard'a telefon etmedim. 3 hafta boyunca, dışarı çıkmadan önce her seferinde ellerimi vardım. Ve bu 3 hafta süresince çaresizce o gözlerin kayboluvermelerini umdum. Aslında mantıklı bir davranış değildi, bunu itiraf ediyorum. Bacakları yerine tekerlekli sandalye kullanmak zorunda kalan biri değil de tam bir insan olsaydım ya da normal bir hayat sürüp normal bir işte çalışsaydım, Doktor Flanders yada Richard'a giderdim. Eğer teyzeme hatırlama saydım belki doktorlarla ya da arkadaşımla yine de konuşurdum. Ama teyzemden herkes kaçmış ve zavallıyı kendi hafta eti diri diri yemişti. O yüzden çaresiz bir sessizliğe gömüldü mü ve sabah uyanıp bütün bunları götür bir rüya olduğunu anlayayım diye dua ettim.
BEN BİR KAPIYIM
Dünyadaki hiçbir duygu'ya benzemiyordu bu. Sanki ben yarı Aralık bir kapıydım. Ve onlar o aralık'tan nefret ettikleri ve korktukları bir dünyayı seyrediyorlardı. İşin kötüsü, ben de bir bakıma onların gözüyle görebiliyordum. Beyninizin bir kara sineğin bedenine geçtiğini düşünün. Kendi yüzünüze binlerce gözle bakan bir karasineğe. İşte belki o zaman ellerimi neden sarıldığımı anlarsınız. Etrafta onları görebilecek bir kimse olmadığı zaman bile.
Her şeyim Miami'de başladı. Orada Cresswell adında biriyle bir işim vardı. Deniz Kuvvetleri'nden bir müfettişti. Yılda bir kez beni kontrol ediyordu. Ne de olsa bir süre için uzay programımızın sırlarını öğrenmiştim. Yine de adamın ne aradığını bilmiyordum; gözümde sinsi bir bakış ya da alnımda kırmızı bir damga. Tanrı bilir neden şüpheleniyor du? Gerçi emekli aylığım neredeyse utanılacak kadar dolgundu.
BEN BİR KAPIYIMRoman
Beni Portland gemisinin güvertesinde taşıdıkları sırada gözlerimi açtım. Üzerinden yürüyeceğimiz kırmızı halıyı toplamaya fırsat bile bulamamışlardı. Her tarafım kan içindeydi. Beni telaşla kırmızı bir halıdan geçirerek revire götürüyorlardı ve kırmızı halı benden daha kırmızı değildi.
Reklam