Güneş doğuyor ama içimdeki o eski sokak hala karanlık.
Pencereyi açıyorum, dışarısı gürültülü bir hiçlikten ibaret.
Bir 'günaydın' borcum var dünyaya, ödemeden geçip gidiyorum;
Kendi içimdeki yabancıyla el sıkışarak Alvaro de Campos ( Fernando Pessoa)
Yanlış cevaplar bir deniz, ben kayıp bir sandal,
Sen ise kıyıda duran fener, cevaplar düştü dizlerime bir yaprak hüznüyle, Bir mürekkep izi gibisin soruyu bile güzelleştiren kalbimin defterinde.
Pes etmek, rüzgâra kapılıp giden yaprağın kaderi, sen kök ol sessizce büyü, dağa tırmanırken taş düşer, ayakkabı ıslanır, mürekkep asla pes etmez kağıdı boyar, hikâye, ancak yarım bırakılırsa yazılır