“Babamı toprağa verişimizin üzerinden bir ay geçti.
İlk günkü acı, varlığını aynı şiddette sürdürse, yaşayamaz insan.Yitirilenin ardından, yürekten kopup gelen haykırışlar önce yerini daha alçak seslere, sonra da gitgide kabullenişin sessizliğine bırakıyor.
“Oysa; Eylül’le gelen, kendine özgü bir hüznü de beraberinde getiren, buğulu son yaz günleri, özellikle öğrenci kimliğimle, gerçek bir yıldönümünün habercisi olmuştur benim için.”
“Birbirimize kapıları kilitlemek yerine, rahatsız edilmek istemediğimiz zamanlarda kapımıza bir gül asabiliriz. Bu şekilde birbirimize saygı duyup güvenmeyi öğrenebiliriz. Gül asmak eski bir Roma geleneğidir. “