Elif Tuğçe Balaban
@ETB12
384 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Elif Tuğçe Balaban
, bir kitap okuduPuan vermedi·208 syf.·
5 günde okudu
·Okunma: 08 Şubat 2025 22:46
·2025 12. kitabı
Reklam
Mina ve Vincent !1000Kitap
Ciddi anlamda birkaç kez bırakmayı düşündüğüm fakat sonuna geldiğimde ise iyi ki devam etmişim dediğim tuğla gibi bir polisiye kitabı 
Şifre
Bir ara yazarın kitabı daha çok sayfayla piyasaya sürmek için baş karakterlerden biri olan Polis Memuru Mina’nın temizlik hastalığı hakkında sürekli olarak sayfalarca yazdığını düşündüm. Kitap içerisinde adı geçen herkesin hayatının mercek altına alınması da bu fikrimi doğrular nitelikteydi. Ta ki kitap sonunda ki teşekkür kısmında Mina ve Vincent’in ana karakterler olacağı yeni kitapların geleceğini okuyuncaya dek…
Çok fazla sevdiğim için kaliteli olan her polisiyeyi okuduğum kanaatindeyken 
Camilla Läckberg ile tanışmış olduk, Şifre ile birlikte. Gerçi kitabı 
Henrik Fexeus yazmışlar. Zor bir iş olsa gerek diye düşünmeden edemedim. Bir hayal ve bir sürü olay örgüsü ile kaplı bu romanı ekseninden saptırmadan iki kişinin tek ortak dille yazması enteresan! Fakat ara ara kadın bir yazar tarafından yazıldığını yazarın adını bilmeden de tahmin edebilirsiniz. Öyle çok ayrıntı var ki bence gereksiz, bunca detaya ancak bir kadın takılabilir :)
Bu yazar ikilisinden bir Jo Nesbo/ Harry Hole efsanesi çıkar mı bilinmez ama polisiye severlerin birazcık sabrettikten sonra (sayfalar ilerledikçe aşırı detaylandırma daha seyrekleşirken heyecanlandıran kısımlar başlıyor) keyifle okuyabileceği bir kitap, Şifre…
*söylemeden geçmeyelim … kurgusu gerçekten güzel bir kitap… (birkaç mantık hatasını görmezden gelirseniz)
İyi okumalar şimdiden
Şifre
Bir ara yazarın kitabı daha çok sayfayla piyasaya sürmek için baş karakterlerden biri olan Polis Memuru Mina’nın temizlik hastalığı hakkında sürekli olarak sayfalarca yazdığını düşündüm. Kitap içerisinde adı geçen herkesin hayatının mercek altına alınması da bu fikrimi doğrular nitelikteydi. Ta ki kitap sonunda ki teşekkür kısmında Mina ve Vincent’in ana karakterler olacağı yeni kitapların geleceğini okuyuncaya dek…
Çok fazla sevdiğim için kaliteli olan her polisiyeyi okuduğum kanaatindeyken Camilla Läckberg ile tanışmış olduk, Şifre ile birlikte. Gerçi kitabı Henrik Fexeus yazmışlar. Zor bir iş olsa gerek diye düşünmeden edemedim. Bir hayal ve bir sürü olay örgüsü ile kaplı bu romanı ekseninden saptırmadan iki kişinin tek ortak dille yazması enteresan! Fakat ara ara kadın bir yazar tarafından yazıldığını yazarın adını bilmeden de tahmin edebilirsiniz. Öyle çok ayrıntı var ki bence gereksiz, bunca detaya ancak bir kadın takılabilir :)
Bu yazar ikilisinden bir Jo Nesbo/ Harry Hole efsanesi çıkar mı bilinmez ama polisiye severlerin birazcık sabrettikten sonra (sayfalar ilerledikçe aşırı detaylandırma daha seyrekleşirken heyecanlandıran kısımlar başlıyor) keyifle okuyabileceği bir kitap, Şifre…
*söylemeden geçmeyelim … kurgusu gerçekten güzel bir kitap… (birkaç mantık hatasını görmezden gelirseniz)
İyi okumalar şimdidenBen hep başkalarının ölümünün daha kötü olduğunu düşünmüşümdür.
Hayatta hep ilk olmaya çalıştım. Bencilce ilk ölen ben olurum diye düşündüm.
Etrafımda “seni seviyorum” diyebileceğim kimsenin kalmamasına üzülmemek için…
Ben hep başkalarının ölümünden korkarak yaşadım; annemin, eşimin, kedimin…
Ölmeden önce hayata tutunmama yardımcı olan hep kadınlardı…
En büyük kusurları doğada çözülebilir olmalarıydı.
Dul!1000Kitap
“Her geçen gün, her bakımdan daha iyiyim, çok daha iyi olacağım…”
Yazar 
Jean-Louis Fournier ile tanışmam bu yıla nasipmiş. Ama ne geç kalmışlık! Hayıflanmama sebep olan şey ise, bunca yalınlığın içinde böylesine büyük anlatıların ve duyguların yer alması/alabilmesi!
Dul bir anlatı kitabı olmasına rağmen geçmiş/şimdiki zaman/ gelecek zaman arasında okura neredeyse hiç fark ettirmeden gidip gelirken, çoğu anda bir roman örgüsüyle kurgulanmış gibi.
Yazarın gerçekten de eşinin ölmesiyle birlikte kaleme aldığı Dul adlı kitabı sayfalar ilerledikçe insanın içinde onulmaz bir hüzün bahçesi açtırıyor!
-Neden öldün ki Sylvie? - diye sormaktan alamıyor insan kendini.
40 yıllık bir evliliğin sonunda iyi olanın (yazarın deyimiyle) göçüp gitmesinin ardından yazarın ilk tepkileri ve sonrasında hissettiklerini kaleme aldığı bu anlatı kitabında Sylvie öylesine güzel anlatılmış ki, okuyucu eğer sevdiği bir öleni varsa eğer yer yer gözlerinin dolmasına hakim olamayacaktır.
Jean-Louis Fournier ‘ın ‘Otopsim’ adlı kitabındaki mizah unsurları barındıran kalemi Dul adlı kitabında da yerini alsa da, işlediği konu bakımından okurun yüzündeki tebessüm hep yarım kalıyor. Ölümün geride kalana yaptığı şey düşününce gerçekten de inanılmaz!
Her zaman var olanın ve her zaman var olacağına inanılanın bir anda çekip gitmesi buna rağmen eşyalarının, giysilerinin, kitaplarının, çiçeklerinin sevdiği ya da sevmediği neyi var neyi yoksa geride kalması…. Ve geride kalanın da elinde kalanlarla ne yapacağını bilmeden ya her şeyi yok etmek istemesi ya da bir put gibi her şeye sahip çıkmaya çalışması… Yasın en sakin ama en hissedilir anlatımlarından biri diyebilirim bu yüzden dul için…
Teşekkürler Jean-Louis Fournier
Teşekkürler Sylvie!
Jean-Louis Fournier ile tanışmam bu yıla nasipmiş. Ama ne geç kalmışlık! Hayıflanmama sebep olan şey ise, bunca yalınlığın içinde böylesine büyük anlatıların ve duyguların yer alması/alabilmesi!
Dul bir anlatı kitabı olmasına rağmen geçmiş/şimdiki zaman/ gelecek zaman arasında okura neredeyse hiç fark ettirmeden gidip gelirken, çoğu anda bir roman örgüsüyle kurgulanmış gibi.
Yazarın gerçekten de eşinin ölmesiyle birlikte kaleme aldığı Dul adlı kitabı sayfalar ilerledikçe insanın içinde onulmaz bir hüzün bahçesi açtırıyor!
-Neden öldün ki Sylvie? - diye sormaktan alamıyor insan kendini.
40 yıllık bir evliliğin sonunda iyi olanın (yazarın deyimiyle) göçüp gitmesinin ardından yazarın ilk tepkileri ve sonrasında hissettiklerini kaleme aldığı bu anlatı kitabında Sylvie öylesine güzel anlatılmış ki, okuyucu eğer sevdiği bir öleni varsa eğer yer yer gözlerinin dolmasına hakim olamayacaktır.
Jean-Louis Fournier ‘ın ‘Otopsim’ adlı kitabındaki mizah unsurları barındıran kalemi Dul adlı kitabında da yerini alsa da, işlediği konu bakımından okurun yüzündeki tebessüm hep yarım kalıyor. Ölümün geride kalana yaptığı şey düşününce gerçekten de inanılmaz!
Her zaman var olanın ve her zaman var olacağına inanılanın bir anda çekip gitmesi buna rağmen eşyalarının, giysilerinin, kitaplarının, çiçeklerinin sevdiği ya da sevmediği neyi var neyi yoksa geride kalması…. Ve geride kalanın da elinde kalanlarla ne yapacağını bilmeden ya her şeyi yok etmek istemesi ya da bir put gibi her şeye sahip çıkmaya çalışması… Yasın en sakin ama en hissedilir anlatımlarından biri diyebilirim bu yüzden dul için…
Teşekkürler Jean-Louis Fournier
Teşekkürler Sylvie!Reklam