Sözün kısası hepsi iyi insanlardı. Onları kötü yapan, bazı şeylere ihtiyaçları olmasıydı. İşte o zaman anlamaya başladım. Kötülüğü yaratan yoksulluktu...
İnsanlar konuştukça , hislerini ve duygularını anlamaya başlıyorum . Onlar kafesteki kuşlar gibi çırpınarak özgürlüğe kavuşmak istedikçe tellere çarpıp kanatlarını nasıl kırdıklarini görür gibi oluyorum...