Ekilmemeliydi şu çorak gönüllere aşklarımız.
Mutluluk safsatasına bu kadar inanmamalıydık .
İhtişamı altındaki sinsiliği fark etmedi hiç birimiz.
Ne sevilmeyi bildik nede vazgeçmeyi öğrendik.
Eskimiş mahzen raflarına kaldırıldık her birimiz..
Terk etmedi sevdan beni, aç kaldım, susuz kaldım, hayın, karanlıktı gece, can garip, can suskun, Can paramparça… Ve ellerim, kelepçede, Tütünsüz, uykusuz kaldım, terk etmedi sevdan beni…
Ahmed Arif