İnsanın anne babasıyla iletişim kurmaya ihtiyacı olur da, kendisini Yaratanla iletişim kurmaya ihtiyacı olmaz mı? Allah'ı anmak ve hatırlamak kalbin en hayati gıdasıdır. Kalp Allah'ı anmak ve böylece mutmain olmak ister. Ne var ki, bu ihtiyaç düşünceden fiile geçirilirken adresini şaşırıp stadyumlardaki tezahüratlara dönüşür. Zira tezahürat da bir anma ve bağlanma biçimidir. Ancak kalpteki bu ihtiyaç o tezahüratlarla giderilemez, bilakis büyür. İnsan Allah'a bağlanma ihtiyacını, hobilere, insanlara, işlere bağlanarak gidermeye çalıştığında, kalbindeki açlık gitgide büyür. Bir ideoloji bulur ona bağlanır, bir takım tutar ona bağlanır, bir alışkanlık edinir ona bağlanır, bazen yüzlerce şeye birden bağlanır; ama ruhundaki susuzluğu bir nebze olsun gideremez.