Deniz
@E_retsinas
24 okur puanı
Eylül 2022 tarihinde katıldı
Bütün bunları planlayanları bir bulsam ! Bir bulsam bu hayatların müsveddelerindeki el yazılarının sahiplerini! Birileri pişman olmalı beni hayal ettiğine.
Sayfa 70
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hiçbir yere ait olmayanları iyi tanırım. Her yere aitmiş gibi davranırlar. Ama uyuyabilmek için yapmayacakları şey yoktur. Yalanlarını kendilerine unutturmak için... Bu adam on dört yaşındaki kızlarla sevişir. Başkası sıtma olur. Ama gündüzleri Noel Baba gibi gezerler ait olmadıkları mahallelerde, duygularından zerre kadar anlamadıkları insanların arasında... Ahlak çoğunluğun görüşüdür, toplumsal sözleşmedir, derler. Ve geceleri o çogunluk yoktur. Ve o sözleşmenin altına bastıkları parmaklarını çok daha başka işlerde kullanırlar.
Sayfa 51
Kayra haklıymış. Gerçekten de hikâyenin sonuna geliyoruz. Ve çok yükseklerden düşeceğiz. Unutuyoruz. Hissetmiyoruz. İstemiyoruz. Yaptıklarımız, daha çok eski alışkanlıklar. Konuşmalarımız, elli kelimelik bir bulmaca. Çok fazla tanıdık hayatı. Şimdi kusma zamanı! Ama her tükürdüğümüz pislik, yanında bizden bir parça da götürüyor...
Sayfa 51
Dünyadaki tek değişmeyen olmak büyük yalnızlık çünkü. Ve böyle bir kaç destek iyi geliyor. Yalnızlık denizinin o pürüzsüz, akıntısız yüzeyi biraz da olsa bulanıyor. Çok uzaklarda biri sanki yüksek bir kavadan kendini bu suya bırakmış gibi oluyor. Böylece o kadar da yalnız olmadığını düşünüyorsun. Küfrediyorsun kendine. Tırnaklarınla elde ettiğin yalnızlığının bozulacağını düşünerek yaşamak en büyük ihanet. Ama sonra kendini düşünüyorsun. İhanet edilecek kadar var mısın?
Sayfa 47
"insanlar.." dedim fısıldayarak. “Taşırlar insanları. Kundaktayken, tabuttayken. Hep taşıyacak birileri olur. Bazıları dostluktan, bazıları cepteki paradan, bazıları da içinde bulundukları sistem bir gün onlara da taşınma sırasının geleceğini söylediği için, taşırlar insanı...”
Sayfa 39