"Ruhum çekilmiş, izbe bir sokağın en dip köşesine sinmiş yasını tutuyordu. Canım gün geçtikçe parçalanıyor, içimde tarifi zor depremler boy veriyordu. Kalbim... Ondan söz etmeye dahi gerek yoktu. Buraya gelirken Aytun'da kalmıştı. Aşkımı ilelebet sürdürmek için onunla olmayı tercih etmişti. Ben ise... Zaman yalnızca bir işkenceci olarak kalmıştı gözümde. Dünya denen illet benim için çoktan durmuştu. "