EbRu
@Ebru2012
Annemle babam kadınsı davranmaktan yana bir seçim yaptığımı, bunun onların canını sıkmak için tasarladığım kendime yönelik bir estetik proje olduğunu düşünüyorlardı.
Oysa her neysem, niye böyle olduğumu ben de bilmiyordum. Bu tavırların hükmüne girmiş, onlara boyun eğmiştim. O ince sesle konuşmayı ben seçmiyordum. Yürüyüşümü ben seçmiyordum, yürürken kalçamın sağa sola oynamasını ben seçmiyordum o tiz çığlıkları atmayı ben seçmiyordum, ben atmıyordum o çığlıkları, şaşırdığım heyecanlandığım ya da korktuğum zaman ağzımdan kaçıyorlardı…

Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Mekanlar sana bir şey yaparlar, ama sen onlarla bir şey yapmazsın. Sen burada olsan da olmasan da bu mahalle burada kalacak. Evin ev olarak kalacak, sen kapıdan son kez çıkarken dağılıp kül olmayacak. Hissettiğin her şey sadece senin içinde oluşur, sadece “içimizde” olan şey vardır başka bir şey değil.
Stella Mister Pfister’i düşünmemeye çalışıyor. Onu düşünmeyerek onu öldürmeyi deniyor, onu düşünmeyerek onu evinden atmayı deniyor. Mümkün olmuyor.
Aşık biri, bir anarşist gibi elinde bir saatli bombayla yürür dünyada.
Ne var ki sevilmeye karşı kendini savunamaz insan.