Ebru Tatar
@Ebru_Tatar
Kitaplara meftun ,türküleri,şiirleri seven biri...
Türk Dili ve Edebiyati Öğretmeni
Üniversite
29 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bu eşsiz eser , yüzyıllar öncesinden döneminin eleştirisini yapmaktadır.Shakespeare büyük bir öngörülen sahiptir ve o dönemde toplumsal konularda söylemek istediklerini satir aralarinda inceden inceye ifade etmiştir.O dönemde Hristiyan'ların ,Yahudil'ere başka bir deyişle kendinden olmayanlara bakış açısını,onları hangi sıfatlarla nitelendirdiklerini gözler onune sermis sanatçı bu eseriyle.Yuzyillar oncesinde korkusuzca ve gur bir sesle bunları dile getirebilmek Skeshpare 'nin cesaretini ve ileri görüşlülüğünü göstermekle kalmayıp bu anlamda bir çığır da acıyor bana göre...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Algernon'a Çiçekler; IQ su düşük olarak dünyaya gelen Charlie'nin zeka seviyesini yükseltmek için doktorların Algernon adlı fareye yaptıkları beyin ameliyatının aynısını Charlie'ye de yapmasıyla Charlie'nin zekasındaki değişimi ama esasen Charlie'nin hayatının dramatikligini konu alıyor.Kitabı okumak insana engelli insanları anlamak konusunda bir bakış açısı kazandırıyor .Charlie'nin zeka seviyesi arttikça iç dünyasında yaşadıkları,hesaplaşma çalışmaları, her daim çocuk masumiyetiyle etrafina bakması ve içinde iyiliğe,güzelliğe dair duyguları büyütmesi bizlere çok şey öğretiyor aslinda.Annesiyle ic dünyasında yaptığı yüzleşmeler özellikle kardeşi doğduktan sonra Charlie'ye karşı olan tutumundaki değişmeler ve en nihayetinde Charlie'den vaz geçilerek Charlie'nin bir bakımevine gönderilmesi bölümlerini okurken okuyucu da kendi ic dünyasında Charlie'nin annesiyle bir kavganın içinde buluyor kendisini...Algernon gittikçe ameliyattan önceki haline dönerken Charlie kendi sonunu Algernon 'da görerek akıbetini yaşamadan bilir.Ve sessizce onu bekleyen akıbete hazırlanır...Kitap fazlaca sürükleyici bir üslupla yazılmıştı lakin kitabin edebî değer tasimamasi benim açımdan biraz hayal kırıklığı oldu.Ama her şeye rağmen okunmasi gerektiğini düşündüğüm bir kitap oldu.
Rahel Tanrı'yla Hesaplaşıyor adlı eserinde Stewing Zweig , bu kez menkıbelerden esinlenerek yazdığı üç farklı öyküyle okuyucunun karşısına çıkıyor:
Birinci öykü kitaba adını veren Rahel Tanrı'yla Hesaplaşıyor 'da Rahel'in yıllarca içinde biriktirdiklerini ,yaşadıklarını ,yaşayamadıklarını Tanri'yla aracisiz konuşması işlenmiştir.
İkinci öykü olan Güvercinin Hikayesi 'nde ise yazar, Nuh tufanindan etkilenmiştir.Tufandan sonra Hz.Nuh 3 tane güvercin gönderir geminin dışına tufanin geçip geçmediğini anlamak için. İki güvercin dönerken üçüncü güvercin özgürlüğün tadına varınca geri dönmez.Aslında bu öykü üçüncü güvercinin gidip de geri dönmemesinin öyküsüdür.
Üçüncü hikaye Ölümsüz Kardeşin Gözleri adlı öyküdür.Bu hikaye aynı zamanda beni de en çok etkileyen hikaye.Donemin ünlü savaşçılarından Virita ; bir gün imparatorun çağrısına kulak verir ve düşmanların büyük çoğunluğunu öldürür daha sonra bu öldürülenler içerisinde kendi kardeşinin de olduğunu fark eder ve ölen kardeşinin gözleri hayatının geri kalan kısmını etkisi altına alır.Herkesten ve her şeyden uzaklaşarak kimsenin hakkına girmemeye çalışır ama hakka girmemeye çalışırken dahi birilerinin hakkına girdiğini fark eder.
Kısacası tavsiyemdir okuyunuz.
Her şey bir akşam vakti Kamil'in Melihalara gelmesiyle başladığı için yazar bu ismi veriyor kitaba zannımca.Peyami Safa bu eserinde diğer okuduğum eserlerinden farklı bir tarz benimsemiş.Yazar olarak okuyucuyla direkt bir diyalog içerisine girmiş ve bu tarz bence(Tanzimat Dönemi yazarlarinda da oldugu gibi) eserin teknik yapısına gölge düşürmüş.
Meliha'nin doymak bilmeyen hodbince yaşama arzusu aslinda sonunun da başlangıcı oluyor.
Meliha yaşama isteği için elinde değerli olan ne varsa çekinmeden feda edebiliyor.Babasinin yolda kalan gözleri uzun zaman aklından silinmese de zamanla tesirini yitiriyor ve kaldığı yerden yaşama arzusunu beslemeye devam ediyor.Bu arzu onu hiç bilmediği bir hayata sürüklüyor,birçok kişiyi bu yolda feda ediyor aslında en başta kendini feda ettiğini bilmeden...
Yazar burada Natüralizmin en belirgin ogesi olan soyaçekim ilkesini de okurun gözleri önüne sermiş bulunmakta.Meliha'nın her ne kadar annesine benzemek istemese de giderek annesine dönüşmesi dikkat çekicidir.
Peyami Safa'nın kalemini her daim beğenen bir okur olarak mutlaka tavsiye ediyorum.
Küçük Yuvarlak Taşlar; yazarin "Nohut Oda" adlı eserinden sonra okuduğum ikinci kitabı.Yazarın Nohut Oda adlı eseriyle Sait Faik Abasıyanık Ödül'ünü alması dikkatleri çekmesine sebep oldu.Ancak okuduğum ilk eserinde de son eserinde de yazarin kelimeleri dize getirişi, kahramanin çektiği acıları aynı şiddette okuyucunun kalbinde hissettirebilmesi satırları hayranlıkla bir çırpıda okumama vesile oldu.Melisa Kesmez daha yolun basinda bir yazar olmasına rağmen kalemi insanı kendine hayran bırakıyor.
Kitap üç bölümden oluşuyor: Nergis'in HIkayesinde anne olmaya kendini hazır hissetmeyen ve bunu kimi zaman sessiz çığlıklarla kimi zaman da kulakları delercesine bir gürültüyle tüm dünyaya duyurmaya çalışan bir kadının hikayesini okuyoruz.
Elif'in hikayesinde, küçücük bir kız çocuğunun kocaman dünyada kendine bir yer edinme çabasını okuyoruz.Annesiyle hiçbir zaman gerçek anlamda bir anne kız ilişkisine sahip olamayan Elif, babasıyla olan güçlü ilişkisiyle hayatındaki bu kocaman boşluğu doldurmaya çalışır.Fakat insanın annesine en çok ihtiyaç duyduğu zamanlarda o kocaman boşluk bütün sessizligiyle orada öylece durur.
Mehmet'in hikayesinde esi tarafından "Başka birine aşık oldum."gerekçesiyle terk edilen bir adamın hikayesini okuyoruz.Baslangicta ne yapacağını bilmeden yaşarken daha sonra kızını sarıp sarmalayarak hayata tutunmaya çalışan babaya içten içe hayranlık duyarak öyküsünü okuyoruz.
Kitap ;yüzlerce altı çizilecek cümleden oluşuyor.Her altını çizdiğim cümle üzerine sayfalar dolusu yazı yapabileceğimiz türden.Kesinlikle tavsiyemdir.
