Ancak şunu biliyorum ki, hayatın büyük bir bölümünü yaşadıktan sonra gerçekten ne istediğimizi anlayabiliyoruz. Ne yazık ki bunu anladıktan sonra da o hayat geçip gitmiş oluyor ve bu konuda yapabilecek bir şey kalmıyor. Aslında olaya ne zaman diye bakma. Ne kadar erken fark edersek o kadar iyi olur mu olmaz mı bunu düşün.
Daha acısı var... Çocuğun doğuştan gelen tüm o hayal gücü, yaratıcılık, problem çözme potansiyellerini hiç kullanamadan sıradan bir birey olarak geçip gidebilir bu dünyadan. O, işlenmeyi bekleyen bir elmas olarak doğar. İçinde ortaya çıkmayı bekleyen o değer, senin sevgiyle üzerine attığın toprağın altında sonsuza kadar kalabilir. Bir elmas muamelesi görmez, herkes için hiç ortaya çıkmamış değersizlik bir taş olacaktır.