Ebru

İnsanın mutlu olması ve bu mutluluğu başkalarına da vermesi bazen ne kadar kolay oluyor! diyordu. Hep böyle, evet tam da böyle anda olduğunu gibi yaşamalıydı insan. Ama gerçek hayat bu değildi. Mutluluğun yanısıra, peşini hiç bırakmayan, insan ruhunu, bütün hayatını allak bullak eden felaketler, mutsuzluklar da vardı.
Sayfa 93
Edebiyat
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
İnsan yalnız olunca neler neler düşünür... Gerçekleşmemiş hayallerini, uçup giden yıllarını, ilk aşk maceralarını... O pek gerilerde kalan yılları, erişilemeyen ve erişilemeyecek olan bir isteği hatırlamak, düşünmek de hoş bir şeydi. Niye böyle olur? Bunu da bilmez insan. Ama zaman zaman bunları düşünmekten, o günleri yeniden yaşıyor gibi olmaktan hoşlanır.
Sayfa 92
Edebiyat
Şüphesiz, kalbinin bir köşesinde, kendine özgü, açığa vuramadığı bir derdi vardı. Bir özlemi, onu çok duygulandıran, iç acısı veren bir şey vardı.
Sayfa 85
Edebiyat
bir kısmı?
İnsanlar değersiz varlıklardı işte.
Sayfa 74
Edebiyat
Hayal ettiği hayatı da hiçbir yerde bulamayacağını anlamıştı.
Sayfa 74
Edebiyat