Ebru Kçn
@Ebrukn
“Sana şunu söyleyeyim Momo, hayatta en tehlikeli şey gerçekleşmiş hayallerdir. Hele benimki gibi olursa! Artık hayal edecek hiçbir şeyim kalmadı.”
İlk incelememi bu kitap için yazmak benim adıma oldukça özel. Çünkü Karl Glogauer’in bazı karakteristik özelliklerinde kendimden izler buldum. Onunla beklenmedik bir bağ kurdum; belki de kitabı bu denli sevmemin asıl nedeni budur. Yazar, Karl’ı öylesine canlı ve derinlikli bir biçimde kaleme almış ki, onda yalnızca kendimden değil, çevremdeki insanlardan da parçalar gördüm…
Dini bir saplantı hâline getirişi, bu saplantıyı nihayete erdirmek adına çıktığı zaman yolculuğu, bu yolculuk sırasında yaşadıkları ve arayışlarını büyük bir keyifle okudum.
“…-’Beni olduğum gibi kabul etmesini istedim…’
- ‘Onu sen kendini nasıl görüyorsan öyle kabul etmesini istedin, o seni nasıl görüyorsa değil. Kimin haklı olduğunu kim bilir?’…”
-…“Yalnızca kendime acıma konusunda yetenekliyim…”
- ” Farkındalık sahibisin; ikisi farklı şeyler.”