Bilmem Muzaffer İzgü'nün " Anneannem" serisini okudunuz mu? İlkokul yıllarında keyifle okuduğum seriyi hatırlattı bu kitap bana. Küçüklerin gözünden büyükleri, ancak büyük birinin anlatabileceği bir kabiliyetle anlatmış Aziz Nesin müthiş gözlem ve yorumlama gücüyle. Gayet eğlenceli bir şekilde akıp gidiyor. Önemli olan verdiği mesajlar - mesajı alabilene ya da almak isteyene-tabii ki.
#okudumbitti23.
Karantinadaki 22.kitabımı bir diş hekimi kliniğinde sıra beklerken bitirdiğim için çok üzgünüm. Niyeyse okuduğum son iki kitabı sonunu tam olarak bilmeden ağlamaklı seçmişim.Verdiği türkü isimleri, dile getirmekte zorlandığımız duyguları dile getiriş biçimi,gelgitleri,hayvanlar üzerinden yaptığı çıkarımları,insanı insan yapan nice güzel hisleri oldukça başarılı olarak karakterlere oturtmadaki başarısı-ki burada en önemlisi baba idi bana göre-onu edebiyatımızın Franz Kafka'sı yapmamış boşuna. Ayrıca gözüme çarpan yazım ve noktalama hatası yoktu ki bu anlamda yayınevi seçimi de önemli. Düşünenlere iyi okumalar...:)
#okudumbitti
Kitabın son sayfalarında aile üyelerim yanıma gelip ağlama sebebimi sormamış olsalardı güzel bir ağlama ritüeli yapacaktım sanırım. Aşk konulu kitapları pek sevmem ancak son zamanlarda içinde bulunduğum bazı durumlar-şükür ki aşk acısı değil- beni ağlamalı bir sona mecbur bıraktı. Bilinmezlik, belirsizlik... Sanırım olan bu olduğu için böyle oldu. Velhasıl akıcı dili, sürükleyici konusu ile adam yazmış dedirtiyor. İyi geldi...
Mutlu Prens'in devamı olan kitap, gerçekten her hikayesinde yazarın hayal dünyasına hayran bırakacak ölçüde iyiydi. Göz açıp kapayıncaya kadar bitiyor. :)