Düne değil,Yola yürür.
Kendin Bildi Hâdi bula,
Nefs-i bildi Hamd'e köle.
Bilme'idû Tecell-i Murad,
Kul mevt-e Rahmân kâla.
Hamd-ü Sena cüz-i Bildi,
O'nda olan Rahim idi,
Ahir Sesi Senden idir,
Kul'un beytül Sesin ola.
Her günü öldüren bir gece doğar ama vakti gelene kadar,
Her geceyi öldüren bir gün doğar ama vakti gelene kadar.
Hiç birşey baki değil diye haykıran kâinat kitabından bir satır okumaz insan!.
Hava yine aynı sensizlik açmış bahçelere,
Güneş yine gösteriyor göreni görmeyeni,
Saat yakın menzil uzak gibi görünüyor,
Güneşsiz güne uyanan mecnun misali dünya.
Kimi ÜMİD içinde, MERHMAMET eder diye,
Kimi KORKar olmuş, ÖLÜM ve HESAB diye,
Kimi SEVGİsiz kalmış, sanki yokmuşcasına,
Bilmezden bileni çıkaran kimdir ey Nas!
Her biri bir Esma, senden benden değil bu.
“ALLAH’ım! Sen bize peygamberimiz, Ahmet, Muhammed (s.a.v.)'i rehber olarak gönderdin ki!
İnsanlar imana gelip sana kulluk etsinler. Şu anda karşı karşıya kaldığımız durumda, eğer bize yardım etmezsen, hepimiz yok olabiliriz.
Şüphesiz hüküm ve karar senindir. Eğer dilersen bundan böyle kimseye kulluk yapma hakkını bile vermezsin. Ve kimse sana kulluk edemez. Her şey senin dilemene bağlıdır...”