Düne değil,Yola yürür.
Kendin Bildi Hâdi bula,
Nefs-i bildi Hamd'e köle.
Bilme'idû Tecell-i Murad,
Kul mevt-e Rahmân kâla.
Hamd-ü Sena cüz-i Bildi,
O'nda olan Rahim idi,
Ahir Sesi Senden idir,
Kul'un beytül Sesin ola.
Kimi ÜMİD içinde, MERHMAMET eder diye,
Kimi KORKar olmuş, ÖLÜM ve HESAB diye,
Kimi SEVGİsiz kalmış, sanki yokmuşcasına,
Bilmezden bileni çıkaran kimdir ey Nas!
Her biri bir Esma, senden benden değil bu.
“ALLAH’ım! Sen bize peygamberimiz, Ahmet, Muhammed (s.a.v.)'i rehber olarak gönderdin ki!
İnsanlar imana gelip sana kulluk etsinler. Şu anda karşı karşıya kaldığımız durumda, eğer bize yardım etmezsen, hepimiz yok olabiliriz.
Şüphesiz hüküm ve karar senindir. Eğer dilersen bundan böyle kimseye kulluk yapma hakkını bile vermezsin. Ve kimse sana kulluk edemez. Her şey senin dilemene bağlıdır...”
Kimisi yaşamayı mekanda bildi gitti,
Kimisi dünyasını mekandan bildi gitti,
Kimisi kabrini mekanı bildi gitti,
Kimisi cennette köşk'ünü mekan bildi gitti,
Eyy Tüm Mekanların sahibi olan EL MÂLİK (C.C.) olan, ALLAH AZZE VE CELLE,
Sen bize sahibin kim olduğu bildir!