"Bir beş dakikacık bile asıl yaraya dokunmadın ,dokundurmak istemedin. Korktun inançsızlığını da alırım diye korktun.İnsan bağrındaki engereği böyle söküp atamaz.”
Ahmet Arif
“ Bir felakete sükun ve itidalle tahammül edenlerin manzarası, o felaket için ağlayıp çırpınanların manzarasından çok daha korkunç ve ezicidir. Kuru ve sabit gözlerin arkasında nasıl bir ateşin yandığı;yavaşça kalkıp inen göğüsün içinde nelerin kaynadığı bilinmediği için ,insan mütemadi bir ürkeklik ve tereddüt içinde üzülür...”
“ evde meram anlatmaya asla imkan olmayan, seviyesi ,ahlak telâkkisi ,dünyayı görüşü ve ihtiyatları büsbütün ayrı bir mahluklu daimi bir beraberlik insanı dış hayatta da bedbin yapar ve bütün insanlardan şüpheye düşürür.”